Een slechte nacht, het went niet. Ik viel niet in slaap van de pijn, als je +- een uurtje wakker ligt ga je piekeren. Hierdoor kom je helemaal niet meer in slaap, te veel aan mijn hoofd. Te veel dingen waar ik me zorgen over maak, te veel te verwerken. Ben je uiteindelijk in slaap gevallen rond 3 uur 's nachts word je een uur later wakker. Het begint weer opnieuw, rond 6 uur 's ochtends val je weer in slaap. Weer een ochtend geslapen, rond half 12 word ik weer wakker. Even blijven liggen. Als ik uit bed stap, is de pijn in mijn voeten veel erger. Alsof ik erdoorheen zak, ook al is dat niet, het is geen fijn gevoel. Gauw de eerste 2 pilletjes erin en naar beneden. Rustig ontbijten, 3e pilletje erin.
Daar zit je dan op de bank, pijnstilling die maar niet wil werken. Hangerig, niemand thuis. Afgesproken met vriendin Cynthia, afzeggen of toch doen? Ik sta op, draai de achterdeur van slot en pak de 2e paracetamol, pilletje 4 van deze dag. Ondertussen even mario karten, mijn passie van deze vakantie. Dan zie ik Cynthia langsfietsen, ze komt achterom. De deur is al open, ze kan er zo in. Rustig een film gekeken, chips erbij. Ondanks dat ik me beroerd voelde hebben we het gezellig gehad, wel rustig. Dat is wel eens anders.
Nadat Cynthia weg was gegaan kwam mijn moeder thuis, nog steeds weinig fut. 'Gaat het niet?' 'Nee.' 'Ligt het aan de revalidatie of aan wat anders?' 'Ik denk aan de revalidatie.' Een baaldag. Ook na het eten knapt het niet op. Langzamer en voorzichtiger bewegen, het valt op. Gedachtes komen op: 'Gaat het zo de hele vakantie? Heeft schiermonnikoogkamp de eerste schoolweek dan wel nut? Kan ik wel meehelpen bij JeugdVakantieWerk (jvw) 2012? Kan ik mijn verjaardag wel 'gewoon' vieren?'
Op dagen als vandaag mis ik alles heel erg. 8 maanden geleden was ik een springveer, huppelde door het huis heen. Zong vrijwel de hele dag, kletste veel. Nu ben ik rustig, stil. Pijn verandert je, vandaag erg hard te merken.
Morgen een nieuwe dag, een nieuwe afspraak bij de revalidatie. 18:00, een rottijd. We zullen toch moeten, of we willen of niet. Blijven hopen dat het goed komt. Als het goed gaat zo makkelijk, als het tegenzit zo moeilijk om daar aan vast te blijven houden. Het lukt wel, we gaan ervoor!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten