Een lange reis. Met de auto naar 's-Hertogenbosch, dan met de trein naar Utrecht. Overstappen en met de trein naar Den Haag en dan nog met de tram naar het circustheater in Scheveningen. We zijn vroeg, zoeken de AU en gaan er bij staan. Er staat al een menigte mensen, allemaal Wicked-fans. Na een tijdje uitermate zenuwachtig te staan wachten komen Mark, Marlies, Nienke & Marije aan lopen. (Mark, Marlies & Nienke ken ik) Ik loop er rustig naartoe, een knuffel aan Mark. Daarna stelt Mark zich even voor aan mijn moeder, die op het paaltje bleef zitten terwijl ik richting Mark liep. Mark had papier & een pen voor mij meegenomen, door alle haast (hmm, meer de muis van gisteravond waardoor ik mijn tas niet had ingepakt) vergeten mee te nemen, kan ik toch nog om een handtekening vragen! Bedankje voor Mark! :)
Na nog een tijdje wachten kwam er een taxi aanrijden. Chantal Janzen stapte uit, iedereen een stap naar voren. 'Waar zal ik eens beginnen?' zei ze met een grote lach op haar gezicht. 'Deze kant dan maar!' Iedereen loopt met haar mee die kant op. Op de foto. Chantal tegen mijn moeder: 'Oh, hoe werkte dat ding ook alweer?!' mijn moeder: 'Ja, weer eventjes uitzoeken!' *telefoon maakt een fotogeluidje.' Chantal: 'Aan het geluidje te horen is het gelukt!' Daarna nog vragen om een handtekening, ook deze krijg ik. Chantal neemt tijd voor haar fans, leuk om te zien, leuk om dat mee te maken!
Ondertussen komt ook Willemijn aan, de menigte stormt erop af. Willemijn wil richting de deur, ik besluit om niet op de foto te gaan met Willemijn. Te druk, even geen zin in. We lopen richting de boulevard. We hebben beide honger, lopen de macdonalds in en eten daar wat. Daarna wat rondlopen over de boulevard. Rond 13:00 besluiten we terug te gaan naar het theater. Daar nog even buiten in het zonnetje zitten en dan naar binnen. Nog even een paracetamolletje tegen de pijn voordat we de zaal in gaan. Als we gaan zitten word ik geroepen en wordt er gezwaaid door Mark en een vriendin van hem. Ik ben blind, zie het niet. Mijn moeder wel, tikt me aan. En terug zwaaien! :) Daarna een whatsappgesprek met Marlies, totdat het begint. Twee rijen van elkaar vandaan, beide de eerste keer. We hebben er zin in!
De musical begint en WAUW. WAT EEN MUSICAL! :) Je wordt even hartstikke omver geblazen door de stem van Willemijn. En ik wist niet dat Chantal zo hoog kon zingen, helemaal top! In de pauze weer naar buiten, ik voel me gammel. We zijn als een van de eerste uit de zaal, mijn moeder haalt drinken. Ik slik weer diclofenac, deze is uitgewerkt. Ik besluit daarna ook nog een paracetamol erbij te slikken, dat helpt. Mark en Marlies zitten achter me op een bankje, de andere twee even weg. Whatsappen met Mark. 'Ik sta bijna naast je.' Ik zie Mark rond kijken, komt dan eventjes naar me toe lopen. Na de pauze weer de zaal in, ik geniet. Pijn zakte, het gammel voelen ook. Mooizo, deze ziekte gaat mijn dag niet verpesten!
Als het afgelopen is weer de zaal uit. Mijn moeder moet even naar de wc, ik blijf wachten. Zie Mark en de anderen lopen en loop er gauw even naartoe. Na gedag te zeggen weer terug om op mijn moeder te wachten, dan nog even kijken bij de 'Wickedshop.' Ik besluit een hoodie te kopen, zelf 15 euro dokken. De rest wordt betaald, oke! Daarna weer wat rondlopen over de boulevard. Naar de pier, die overigens redelijk kraakte aan de bovenkant dat het eng was om eroverheen te lopen. Uiteindelijk nog een beetje gegeten en toen weer terug naar het theater omdat daar de tramhalte was. We wachten op de tram, zie iemand staan die HEEL ERG op Ess lijkt. Ik weet dat ze die avond naar Wicked gaat, toch durf ik niet naar haar toe te lopen. Bang dat ze iemand anders is, ze heeft krullen. En Ess heeft geen krullen. Na een smsje weet ik dat het Ess wel is en loop ik naar haar toe. Uiteindelijk wordt het rennen en val ik bijna. Mark komt ondertussen aanlopen en ik word gewenkt door mijn moeder omdat de tram er is. Heb ik haar toch 1 minuut gezien, bijpraten komt woensdag!
De reis naar huis heel enthousiast vertellen over Wicked, toch ben ik moe. Uiteindelijk hang ik met mijn armen over elkaar met mijn hoofd erop op een tafeltje in de trein, een vermoeiende dag. Stiekem toch veel pijn, ben daarom ook blij als ik uiteindelijk thuis ben.
Na genieten, blog schrijven. Heel moe, rustig richting bed dus. Een geslaagde dag, genoten. Momenten om aan vast te blijven houden, het lichtje in de mist. Iets om voor door te gaan. Morgen een rustdag, nodig omdat ik veel heb gelopen, meer dan dat ik eigenlijk kan. Een mooi begin van de komende 4 weken, gepland vol leuke dingen. Tussen die dagen rustdagen om het vol te kunnen houden. Geef mij maar vaker zo'n dag, niet denken aan ziek zijn. Afleiding, het is iets magisch. Welterusten wereld, hopelijk dat de off-day morgen een beetje uit blijft. Die leuke dag zit in ieder geval al in de pocket!
Ik was er die dag ook bij, ook bij de AU, heel leuk om dit te lezen, zit weer even te genieten van die dag! Mooi om te lezen dat jij (ondanks de pijn) zo hebt kunnen genieten!
BeantwoordenVerwijderen