De eerste week

6 januari was mijn opnamedag in de Hoogstraat. Ik was heel erg zenuwachtig maar uiteindelijk had ik ook wel ergens 'zin.' Ik werd opgevangen door een verpleegkundige en na mijn spullen op de kamer te hebben gezet gingen we al gauw in gesprek over een aantal zaken en daarna was het al meteen tijd voor mijn eerste therapie.

Ik maakte kennis met mijn fysiotherapeut en ik kreeg meteen een lijst met dingen die ik moest doen, met de opdracht dat ik na die 20 minuten nog dingen kon doen en niet helemaal op was. Een hele gemene opdracht, zeker voor de eerste keer. Vrijwel iedereen heeft namelijk de neiging om de lijst met dingen af te werken en vergeten de echte opdrachten. Zo ook ik en dat heb ik de rest van de dag (en de dagen erna) geweten ook.

Daarna had ik educatie en daar ben je met een groep heel erg bezig met je manier van denken en welke gedachtes je klachten in stand houden of erger maken en welke niet. Het is zeker niet de leukste therapie maar ik denk dat ik er wel wat aan ga hebben.

De rest van de dag had ik niks en heb ik een beetje kennis gemaakt met de rest van de groep. Al snel gingen we met een groepje een spelletje doen en zo was het ijs gebroken en werd het voor mij ook iets makkelijker om te gaan praten. Mijn 3 kamergenootjes waren meteen heel erg aardig en zo kon ik na een goede eerste dag gaan slapen.

De dagen daarna zaten 'vol' met therapieën en ik merkte dat ik 's avonds echt moeite had om wakker te blijven. 10 uur was het pas bedtijd en ondanks dat dat voor mij normaal heel erg vroeg is, had ik de eerste week echt veel moeite om dat vol te houden. Ik maakte kennis met veel verschillende mensen en het onthouden van de namen kostte me erg veel energie. Dinsdagavond maakte ik voor het eerst echt kennis met mijn mentorverpleegkundige en hebben we tijdens een spelletje een beetje zitten praten om elkaar iets beter te leren kennen.

Naast fysiotherapie en educatie kreeg ik ook ergotherapie, sport, focus en chill en school. Vrijdagmiddag mocht ik weer naar huis en was ik echt helemaal doorgebrand. Toch liep ik al beter dan toen ik maandag binnen kwam en had ik al een aantal dingen waarmee ik moest oefenen. De conclusie was dat ik in één week in de Hoogstraat al meer had geleerd en bereikt dan in de 3 maanden in Tilburg en dat was voor mij een hele prettige gedachte om de eerste week af te ronden.

Kaartjes

Ik kreeg van een aantal mensen de vraag voor het adres om me een kaartje te sturen. Het adres staat al op Facebook en Twitter, maar voor de mensen die dat toevallig niet hebben en het toch leuk vinden om mijn plekje een beetje op te vrolijken met een kaartje is hier het adres:

Marleen Kuijs
Revalidatiecentrum de Hoogstraat
Afdeling jeugd
Paranadreef 2
3563 AZ Utrecht

Hou je ons op de hoogte?

'Schrijf je wat meer blogs als je opgenomen bent? Ik wil wel weten hoe het met je gaat!' Deze vraag heb ik de afgelopen tijd veel gehad. In eerste instantie was dit ook mijn idee en wilde ik het zelf graag. Maar hoe dichterbij we komen, hoe meer ik twijfel of dat haalbaar is en of ik dat wel wil.

De revalidatie wordt heel zwaar en daar wil ik mezelf zoveel mogelijk op gaan richten. Ik wil niet dat ik nog een blog moet schrijven om iedereen op de hoogte te houden als ik vreselijk moe ben. Ik wil het geen verplichting maken voor mezelf. Daarnaast weet ik niet of ik alles meteen wil delen of dat ik zoiets eerst voor mezelf op een rijtje wil hebben.

Een vriendin kwam met het idee om mijn Twitter aan mijn blog te linken, zodat ik toch iedereen op de hoogte kon houden met een kort berichtje. Ik zag het idee wel zitten maar ik wilde het niet met mijn eigen Twitteraccount. Diezelfde vriendin kwam toen op het idee om een nieuw Twitteraccount te maken met de naam van mijn blog. Na wat tweets met een andere Marleen heb ik kunnen regelen dat ik de naam kon overnemen. (Heel erg bedankt!)

Ik ben dus vanaf nu te volgen op @LifeOfMarleen voor updates!

Allemaal nog een gelukkig nieuwjaar en ik hoop voor iedereen op een mooi, gezellig, fijn, maar vooral gezond 2014!