Om 12 uur wakker, veel wakker geweest vannacht. Ik begin met mijn blogbericht van gister schrijven. Daarna uit bed en ontbijten. Na mijn ontbijt even tv kijken. Om kwart over 2 begin ik aan mijn Nederlands inhaalwerk. Ik ben heel erg snel afgeleid, over de hele dag maak ik anderhalf hoofdstuk, nog een half hoofdstuk te gaan.
's Avonds wat tv kijken. Opeens komt er een discussie over de revalidatie. Ik ben al langere tijd niet blij hoe het gaat en wil het het liefst stopzetten. 4 havo halen. Tijdens de discussie knapt het draadje waar ik al weken op liep. Tranen, heel veel tranen. Het gaat niet meer zo. Ik heb er geen zin meer in.
Daarna besluit ik te douchen. De rottigheid van me afspoelen. Ik douche in totaal anderhalf uur. Ook hier opeens plotselinge huilbuien. Alles komt eruit. Ik ben emotioneel gebroken, alles is heftig. Door de stress bezwijk ik, levert ook nog eens veel ruzie op. Vrienden die me zo graag willen begrijpen, maar het niet kunnen. Ik kan het ze proberen uitleggen, meer niet. Ik maak het ze lastig, ik maak het mezelf lastig. Ook dit moet veranderen. Na het huilen voel ik me al een stuk beter. Toch valt er nu een extra gevoel van missen op me. Vrienden die ik weinig zie omdat ze ver weg wonen, maar ze kunnen me meestal wel opvrolijken, ik kan met ze lachen.
Met dat gevoel ga ik naar bed. Morgen om 8:50 in de auto richting Tilburg, thuis weer op de fiets naar school. Daar een gesprek met mijn leerlingcoordinator en zorgcoordinator en dan nog twee lesuren. Had graag nog een weekje extra vakantie gehad, maar helaas. Voor nu hopen op een goede nacht, en dat alles goed komt. Vooral het laatste.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten