Ondanks dat ik me gisteravond niet goed voelde toch heel goed geslapen. Toch ben ik vroeg wakker. Ik wil mijn bed niet uit, dan moet ik beginnen met inhaalwerk en daar heb ik niet veel zin in. Als ik uit bed ga komt er een Wicked-golf in mijn timeline op twitter, gister was de laatste voorstelling. Ik baal, had de musical graag nog een keer willen zien, maar dat is te duur. Het heeft me veel afleiding gebracht, veel goeds.
Woensdag brak ik. Ik kon niet meer ontkennen dat ik niet meer beter werd, het spookte al maandenlang in mijn hoofd. Het was genoeg. Sindsdien heb ik veel meer rust en meer zin om voor alles te gaan en te genieten van het leven. Aan het begin van de middag bedenk ik me dat vrede met jezelf een van de beste dingen is wat je kan hebben.
Als ik alleen thuis ben bouw ik het huis om. Mijn keyboard staat voor de computer. Tijd om mijn nieuwe liedje op te nemen. Dit lukte de vorige keer niet goed en dit is de eerste keer dat ik weer alleen thuis ben met genoeg tijd. Het lukt. Hier de link voor als je benieuwd bent. De tekst van het liedje klopt niet helemaal met wat ik voel, hopen dat dat nog werkelijkheid wordt.
Nadat ik het huis heb terug verbouwd ga ik even zingen, een lading rust komt over me heen. Het doet me goed, even aan mezelf denken. Mezelf de aandacht geven die ik nodig heb, niet half. Helemaal. Als er mensen thuis komen ga ik even naar de winkel. Mijn voedselvoorraad is op en moet even bijgevuld worden. Bij de jumbo werkt iemand die ik ken, ik blijf even kletsen en daarna ga ik door naar de C1000, het is koud buiten.
Weer thuis kijk ik het slotapplaus van de allerlaatste Wicked van gister. Later de speech. Tranen in mijn ogen, wat heb ik door die musical 2 topdagen gehad, ik had graag gewild dat de musical nog een tijd door zou draaien. Genieten van de reclames op televisie, bij de eerste noten gilde ik al: 'WICKED!' door de hele kamer. Ik kan er uren over praten, ik krijg er geen genoeg van. Wat ga ik dat missen.
Uiteindelijk klik ik door naar de allerlaatste speech van Chantal Janzen, veel humor. Terugdenken aan 29 juli, ik stond naast haar. Iets wat op mijn bucket list stond. Uiteindelijk blijf ik door klikken op de dingen met Chantal erin voor. Genieten. We eten pas om 20:00, laat. Ik heb honger. We banken, Chantal is op tv bij de TVkantine, ik wil niks missen.
's Avonds alleen thuis. Ik zoek liedjes op van Wicked, als ik Willemijn hoor zingen valt mijn mond weer open, hoe kan zo'n stem uit een mond komen? Uiteindelijk begin ik zelf 'Ik lach om zwaartekracht' te zingen, ik krijg medelijden met de buren en stop er maar gauw mee.
Het is na 12 uur. De 13e. 2 jaar en 4 maanden geleden vloog Selina, mijn beste vriendin, weg naar de hemel. Ik had een heftige week, gisteravond een moeilijke avond. Momenten dat ik haar nodig had. Ik zet de film 'Achtste Groepers Huilen Niet' op, daarna komen mijn ouders thuis. Ik besluit hem af te sluiten en toch te gaan slapen, slaap is hard nodig. De film komt later wel, meer rust. Meer vrede creëren, dat is wat ik nodig heb.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten