zondag 27 januari 2013

Zaterdag 26 januari 2013

Pas na 4:00 in slaap gevallen, veel wakker geweest. Elke keer een beetje meer keelpijn. Voor 10:00 ben ik volledig ontwaakt en blijf ik wakker. Mijn stem is vreselijk hees en ik kan moeilijk slikken. Opeens zijn er tranen. In de komende 4 dagen zou ik 2x uiteten gaan, er is weer een ziekte die het verpest. Dit keer geen pijn, maar een hevige verkoudheid. Is het me nou echt niet gegund? Ik voel me duidelijk beroerd.

Naast keelpijn heb ik ook ontzettende hoofdpijn. Als ik beneden kom gaat er eerst een paracetamol in. Dit helpt een beetje. Genoeg om weer aan de slag te gaan voor 'Touw In Eigen Handen.' Of tenminste, dat vind ik. Rond 13:00 ga ik pas ontbijten, een groot bord fruit. Vitamines naar binnen werken, hopelijk helpt het.

Halverwege de middag schrijf ik het blogbericht van gisteren, daarna ga ik weer door met het forum. Ik kan het niet laten liggen. Zelfs niet als ik ga rusten, steeds moet ik toch nog 'even' iets doen. Als mijn moeder thuis komt met de boodschappen wat vla eten, daarna wel echt rusten. Hard nodig naar zo'n gebrekkige nacht.

Aan het einde van de middag ga ik douchen. Eerst wegen. Één kilo aangekomen, nog steeds veel te licht. Maar het is een begin, zolang het er maar niet weer afvliegt. Tijdens het douchen krijg ik een spontane bloedneus. Handig, hoef je het niet schoon te maken. Verder zijn er alleen maar nadelen. Na ongeveer 1 minuut stopt het. Toch blijft het gevoel, helemaal omdat er water langsloopt.

's Avonds slik ik 2 paracetamol. Daarna richting het wokrestaurant in Nieuwkuijk. We eten gezellig. Met de paracetamol is het vol te houden. Na anderhalf uur merk ik dat mijn energie echt op is. We hebben nog een half uur over, toch gaan we naar huis. Thuis even op de bank liggen. Al snel ben ik weer aan het werk. Aan het einde van de avond is de basis geheel af. Mogelijk kan ik het forum morgen al openen. Ik ben benieuwd hoe het gaat lopen, maar ik heb zin. Veel zin. Het is voor een goed doel.

Ik lig na 1 uur in bed. Te laat. Rusten blijft mijn grootste obstakel, ik heb echt een beter plan nodig. Ik ben benieuwd hoe lang mijn lichaam zo nog door kan, binnenkort een grote dip? We zullen het zien, we wachten af.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten