Ik val snel in slaap. Daarna om 5:00 wakker, klaarwakker, het wordt steeds eerder. Dat was ook niet de bedoeling. Ik stap uit bed en ik loop eventjes naar de badkamer, flesje water vullen. Daarna weer terug mijn bed in. Ik twitter wat en lees wat dingen terug. Ik voel me ziek, ik mag niet ziek zijn. Woensdag heb ik pas weer tijd, woensdag mag ik ziek worden.
Een uur later probeer ik weer wat te slapen, 2 uur slaap erbij. Richting school. 40 minuten rooster, ik heb maar 2 lesuren en één tussenuur, rustig dagje dus. Bij de 1e les vraag ik aan mijn docent maatschappijleer of ik het forum misschien kan gebruiken voor mijn profielopdracht. Dit zou me dan een hoop tijd schelen. Hij reageert nauwelijks, daarna loopt de klas binnen en beginnen we met het proefwerk. Deze ging beter dan verwacht, nu maar hopen op een goed cijfer!
Vrijwel de gehele school is ziek. Enigszins ben ik daardoor een beetje angstig. Ik héb al zo'n lage weerstand en ik zit al tegen ziek aan. Ik probeer het uit mijn hoofd te zetten, dit gaat moeizaam. In het tussenuur probeer ik wat huiswerk te maken. Het lukt niet, ik ben te moe. Daarna opnieuw mijn docent maatschappijleer, hij is tevens mijn docent maatschappijwetenschappen, wat ik dat uur heb. We kijken na. Aan het einde van de les loop ik naar hem toe, ik vraag het nog een keer over het forum. Hij reageert enthousiast, dit is wat hij bedoelde als profielopdracht; iets doen voor je medemens. Daarbij ben ik ook nog origineel, hij wil me graag helpen als ik eventueel hulp nodig heb, fijn!
Eenmaal thuis stuur ik wat mailtjes. Zo onder andere naar 4 radiostations, druk bezig met de promotie. Na ongeveer anderhalf uur mailtjes te hebben geschreven stop ik. Tijd voor schoolwerk. Ik maak wat economie maar mijn concentratie is weer ver te zoeken. Even later zet ik de film 'Finding Nemo' op, tijd voor rust. Halverwege moet hij op pauze, omkleden voor medifit. Aan de ene kant heb ik er zin in. 100 dagen geleden nam ik afscheid, vandaag kom ik terug. Aan de andere kant voel ik me eigenlijk veel te beroerd, mijn energie is op.
Ik puf voor mijn astma vlak voordat we vertrekken, dit helpt een beetje. Bij de fysiotherapie wordt mijn oude lijst erbij gepakt. We starten iets lager dan waar ik was gebleven, dit komt omdat ik van mezelf weet dat ik achteruit ben gegaan. Beginnen op de fiets, na 2 van de 8 minuten ben ik kapot. Toch doorgaan. Daarna door. Ik weet meteen dat ik morgen spierpijn heb. Toch voelde het goed. Weer bewegen onder de normale mensen.
Als ik thuis kom eten, of tenminste dat is de bedoeling. Mijn bord in de magnetron, ik verbrand mijn vinger omdat het zo warm is. Onder de kraan. Even later wil ik mijn bord naar de tafel brengen. Te moe om na te denken, opnieuw pak ik het bord vast. Dit keer iets langer, het brandt heftiger. Dan zijn er tranen, dit was de druppel. Rond de 5 minuten lang hou ik mijn vingers onder de kraan. Dan worden ze stijf en pijnlijk van de kou, ik besluit te stoppen. Ik loop naar de bank en ga daar zitten. Mijn energiestreepje is op, ik moet slapen.
Tijdens het eten kijken we het nieuws over de koningin. Het verbaasd me niet. Daarna even liggen. Uiteindelijk moet ik toch weer aan de slag. Ik speel wat stomme spelletjes om me bezig te houden. Ondertussen bedenk ik me of ik het morgen wel volhoud. School van 10:20 tot 12:40, daarna huiswerk. Waarschijnlijk uit eten en daarna meteen door naar school voor een dansevent. Ik ben benieuwd.
Ik schrijf het blogbericht van gisteren, daarna doe ik deze erachteraan. Ik ben moe, maar ik heb niet het gevoel dat ik snel in slaap zou vallen. Voorlopig dus nog even de tijd doden met spelletjes, al wil ik er wel een beetje op tijd in. Slaap is soms het beste geneesmiddel. Om me beter te voelen moet ik dus slapen, dat is nog een pittige taak. We hopen, de 4e nacht moet lukken toch?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten