De eerste 3 uur vrij. Uitslapen dus. Voor de wekker wakker, kwartier na de wekker uit bed. Sneller dan normaal. Ik las op twitter dat het had gesneeuwd. Het sneeuwt nog steeds. Ik besluit mijn broer te regelen om naar school te rijden. Ik heb tijd over. Ik kijk filmpjes van Wicked, ik adem niet goed door. Zit met mijn mond open. Oja, ademen. Dat moet ook nog! Daarna klaarstaan voor de auto, ik word met het busje gebracht. Net iets hoger dan een personenauto, je kijkt uit over het verkeer. Leuk met al die sneeuw.
4 uurtjes les. Op school heb ik het gevoel dat er iets met iemand aan de hand is, zonder dat ik het echt kan weten. Niet opnieuw.. Uiteindelijk had ik gelijk, gelukkig niks ernstigs. Voor niks zorgen gemaakt.
Ik ben vrolijk op school, veel lachen. Bij economie zit ik op de gang. Mijn klas heeft een toets en deze kan ik nog niet meemaken. Muziek op. Halverwege begint één van de twee oortjes het te begeven, hij ruist. Ik baal, wel hangt het af van hoe ik zit. Ondertussen word ik door enkele docenten gevraagd of ik mee kan helpen bij de open avond. Gister was er al geregeld dat ik mee kon helpen. Vandaag heb ik één taak geaccepteerd, het geluid doen bij de schoolband. Hier blijft het bij, ik kan niet meer dan 2 dingen doen.
Na schooltijd loop ik naar de administratie. Ik heb nog een badge 'Leerling' nodig voor vanavond. Ook zou ik er een voor Larissa meenemen omdat zij in de schoolband zat en vanavond ook aanwezig was. Uiteindelijk krijg ik alle kaartjes met 'Schoolband' erop en eentje voor mezelf met 'Leerling.' Ook krijg ik huiswerkvrij briefjes mee. Ik loop naar het muzieklokaal waar de schoolband repeteert en deel de badges en huiswerkvrij briefjes uit. Ik blijf kijken maar op dat moment krijg ik een whatsappje dat mijn hulp nog ergens bij nodig is. Ik loop het lokaal uit en help met wat dingen mee. Daarna word ik opgehaald door mijn broer.
Thuis kan ik niet meer doen wat ik wil doen. Ik besluit heel mijn planning daarom om te gooien. Ik whatsapp wat mensen en spreek wat dingen uit. Ook zij spreken dingen uit, er worden dingen duidelijk en ik krijg weer meer rust. Daarna zingen. Ook ben ik van plan nog een stukje te schrijven voor mijn Wicked-verslag. Ook dit lukt niet meer.
We eten laat. Na het eten nog snel omkleden en dan in de auto. We staan vast door de sneeuw, ondertussen doe ik mijn badge op. Ongeveer 20 minuten nadat ik er moest zijn kom ik aanlopen. De eerste groep 8 kinderen komen tegelijkertijd met me aan. Ik loop door naar de aula waar de schoolband zit. daar krijg ik in sneltreintempo uitgelegd hoe het mixpaneel werkt. Ik hoef weinig te doen, soms het volume wat aanpassen. Uiteindelijk doe ik de lichten erbij. Ik laat ze wisselen op de maat van de muziek, het ziet er leuk uit.
Larissa en ik lopen wat door de school heen. Uiteindelijk besluiten we de schoolband te gaan promoten, het was de 1e ronde namelijk erg rustig. Meerdere keren gaat Larissa op een stoel staan en roept ze het om. De 2e ronde zit de aula bijna helemaal vol. Even later doen we het opnieuw, voor de laatste keer. De 3e ronde. Bij het allerlaatste lokaal waar het door ons wordt omgeroepen komt er applaus. Omdat de school langzaam leeg begint te lopen begint de schoolband iets eerder dan gepland. Het zit weer vol. Maar halverwege loopt het toch weer leeg, mensen gaan naar huis. Logisch, de open avond is bijna afgelopen.
Als het heel rustig in de school is lopen we naar het geschiedenislokaal. Het is de traditie van Larissa en mij dat we elke open avond de geschiedenisquiz maken. We zijn geslaagd. Daarna blijven we daar even zitten. Ik kom in gesprek met mijn oude leerlingcoordinator uit de 2e, hij vraagt hoe het gaat en of we al weten wat het is. Ik praat hem bij. Geintresseerd, fijn. Daarna lopen we nog even door we gaan aan een tafel zitten waar meer mensen van onze leeftijd zitten. Hapjes op tafel. Uiteindelijk krijg ik een whatsappje dat mijn moeder er is. We lopen naar de uitgang. Het was een mooie avond.
Eenmaal thuis ben ik moe, twee drukke dagen achter elkaar gehad. Wel merk ik dat dat beter gaat vergeleken met vorig jaar. Alleen moe, niet oneindig veel meer pijn. Ik kan nog steeds normaal lopen, vorig jaar strompelde ik ontzettend na de open avond. Ik krijg meerdere berichtjes dat mensen trots op me zijn, het doet me goed.
In bed schrijf ik nog 2 blogberichten, ik loop achter. Kreeg de woorden niet goed op papier. Daarna besluit ik te slapen, de rust hard nodig. Morgen een normale schooldag op een woensdag. De eerste normale woensdag sinds de herfstvakantie. Ik heb er zin in, en niet normaal veel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten