Donderdag 18 oktober 2012

De dag waar ik sinds 30 juli naar uitleef: 18 oktober! Dagelijks kwam het zinnetje: 'Ik heb zin in 18 oktober!' of 'Ik heb zin in Wicked!' uit mijn mond. Iets wat me de afgelopen tijd nog een klein beetje overeind heeft gehouden.

Ondanks dat ik 's nachts slecht in slaap kwam heb ik een lange nacht gemaakt. Naar beneden en ontbijten, ik ben aan het stuiteren, toch weet ik dat ik rustig moet blijven. Ik moet alles proberen om de pijn binnen de perken te houden. Laat de dag waar ik maanden naar uitleef niet verpesten door pijn.

De planning was dat we om 15u in de auto zouden stappen, dit wordt 20 minuten later. Auto's nog wisselen. Rond 15:40 zijn we dan eindelijk onderweg naar Scheveningen, ondertussen whatsapp ik met Mark, ook een Wicked-fan, over Wicked. Hij vertelt dat Willemijn, Pamela en Bill handtekeningenkaarten hebben.

De bedoeling is dat we vóór de voorstelling naar de artiestenuitgang gaan. We rijden een file in, even lijkt dat dus niet door te gaan. Uiteindelijk zijn we toch nog optijd, daar staan we dan. Met zijn tweetjes, het is rustig vergeleken met 29 juli, toen stond het vol. Ik maak een foto met Willemijn, vergeten te vragen naar een handtekeningenkaart. Daarna komt de Wickedbus aan. Ondanks dat ik alle namen met de foto's in mijn kop heb gestampt herken ik niemand. Ze zijn met te veel en lopen snel, klein baalmomentje. Daarna besluiten we naar de boulevard te lopen, we moeten nog wat eten voor de voorstelling.

We eten bij een pizzaria, daarna rustig teruglopen over de boulevard. Dan komt er een pijnaanval opzetten, mijn angst lijkt werkelijkheid te worden. Deze pijn trekt pas weg als ik een tijdje rustig gestaan heb, wat we pas deden bij het circustheater. Om 20:00 begint de voorstelling. Andere spelers als de vorige keer. Ik geniet, vergeet zelfs even de pijn die ik heb, even dat ik al zolang ziek ben, harder genieten kan je niet. Net voor de pauze heeft Willemijn weer de overweldigende uithaal die iedereen kippevel bezorgd. In de pauze maak ik foto's van het castbord, op verzoek van Mark. Daarna koel ik mijn gezicht even met water, ik heb weer koortsblosjes, ik gloei. Weer in de zaal terug, de musical gaat verder. Opnieuw geniet ik weer. Omdat ik de musical al eens gezien heb let je op andere dingen, ook is een musical altijd anders. Dat maakt het zo mooi en leuk.

Na de voorstelling kijk ik mijn moeder lief aan. Zullen we nog heel eventjes naar de artiestenuitgang gaan? Ik heb het gevoel dat ik nu meer castleden ga herkennen. Ook is de foto met Willemijn een beetje bewogen en ik wil graag een revanche. Dit keer zijn we niet de enige, maar het is niet druk. Een voor een komen de castleden naar buiten. Ik herken uiteindelijk alle castleden waarmee ik graag op de foto wil. Iets te laat besef ik dat Dieter langs komt lopen, ik roep nog of ik een foto mag. Hij komt voor me teruglopen, ontzettend lief! En ook de revanche van de foto met Willemijn krijg ik. Tot 2x toe, want ook de 2e foto was bewogen. De 3e (3x is scheepsrecht) is uiteindelijk wel gelukt!

 

 

Christanne de Bruijn (Nessarose)

 

Keet! (Glinda)

 

 

Bill van Dijk (De Tovenaar)

 

 

Dieter Spileers (Fiyero)

 

 

Willemijn Verkaik (Elphaba)

 

Ik stuur enkele foto's door naar Mark en een aantal andere vrienden. Ze zijn blij voor me. Ik ben ook ontzettend blij. Deze cast heeft me ziek zijn laten vergeten, en daar ben ik ze ontzettend dankbaar voor. Ik straal op de foto's, duidelijk te zien. Een dag waar ik nog lang kracht uit kan halen. Dankbaar naar de cast, deze hebben onder andere deze dag zo mooi gemaakt!

 

Na de foto's rijden we naar huis. Er is een stuk weg afgezet, we verdwalen. Het is donker, het regent. Rijden over een onbekende weg, niet ideaal. We rijden door Rotterdam heen, volgens mij moeten we toch echt richting 's-Hertogenbosch gaan. Uiteindelijk lukt het ons om de weg terug te vinden, ondanks alle wegwerkzaamheden. Om 1:00 komen we thuis, ik ben moe. Toch ben ik aan het stuiteren, het was zo'n ontzettend leuke en mooie dag. Weinig pijn had ik al nauwelijks durven hopen, maar eventjes geen pijn... dat is een prachtig cadeautje.

 

Om 2:00 lig ik in bed, niet dat ik kan slapen. Hyperactief. Ik zou deze dag graag over willen doen. Tot 2x toe heeft de musical Wicked me een geweldige dag bezorgd. Helaas komt er geen 3e keer. Wicked stopt 11 januari 2013, daarbij zijn musicals (helaas) ontzettend aan de prijs. Ik ben twee keer betoverd, twee keer in het verhaal meegesleurd, 2 dagen om van te blijven genieten. :)