Een slechte nacht, ik ben beroerd. Toch opstaan, wel voor het goede doel. Rustig ontbijten met fruit, ik ben misselijk van de pijn, krijg het niet naar binnen. In de auto nog steeds misselijk, ik twijfel of ik die laatste 2 lesuren vanmiddag wel doe. Beginnen met ergotherapie. Ik heb een nieuwe ergotherapeut, ook deze is aardig. Gelukkig! Ook deze heeft snel door dat ik het moeilijk vind om rust te nemen, toch is het nodig.
'Is het slim om die laatste 2 lesuren mee te doen?'
'Nee....'
'Waarom zou je het dan wél doen?'
'Omdat ik anders weer zoveel achter loop.'
Aan het einde van het gesprek weer zo iets. Confronterend, ik weet dat het moet. Maar mijn geest wil er niet aan toegeven.
'Neem je rust?'
'Ja, denk ik.'
'Zegt ze met een grote glimlach, echt doen he?'
Daarna een gesprek met de psycholoog. Ook hier wordt weer over rust gesproken. Ook bereiden we het gesprek voor dat ik zometeen heb met mijn leerlingcoordinator en mijn zorgcoordinator. Er zijn veel punten waar we het over moeten hebben. Ik krijg het advies om niet op lange termijn afspraken te maken, maar op korte termijn. Als ik klaar ben naar huis, thuis even wat eten en dan weer terug naar school. Ik ben nog steeds beroerd, besluit op die laatste 2 lesuren niet mee te doen, rust nemen. Doen wat me gevraagd is.
Bij het gesprek veel besproken. Weer nieuwe afspraken, deze moeten ook met de directie overlegt worden, omdat ze niet weten of het mag. Alles om de weg naar 5 havo makkelijker te maken, als deze dan nog mogelijk is. Ik hoop van wel, maar niks is zeker.
Thuis douchen, daarna op de bank liggen. Ik ben op. Tijdens het avondeten krijg ik een minimale hoeveelheid binnen, het wil niet. Te misselijk. Te veel pijn. Ook na het eten weer op de bank. Daar lig je dan. Dekentje over je heen, moe van de pijn. 's Avonds nog even whatsappen. Er wordt me aangeraden om morgen thuis te blijven, ik vind het moeilijk. Weet dat ik het waarschijnlijk niet op school red, maar ik wil er niet aan toegeven. Uiteindelijk zet ik toch nog mijn wekker. We zien morgen wel, tegen beter weten in.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten