De wekker gaat vroeg, dan bedenk ik me dat die veel te vroeg staat. Ik blijf nog een uurtje liggen. Daarna aankleden ontbijten. Als we willen vertrekken is het ponsplaatje kwijt, zoeken dus. Daarna in de auto, onderweg naar het revalidatiecentrum, zenuwachtig. Ik ben moe, ogen dicht.
Daar aangekomen blijkt het ponsplaatje niet nodig te zijn. We mogen gaan zitten in wachtkamer 5. Het eerste gesprek is met de ergotherapeut, een vrouw die een goede indruk op me maakt. Er wordt kort uitgelegd wat het inhoudt, verder worden de vaste dingen besproken. Waar heb ik last van? Vanaf wanneer? Wat zijn mijn hobby's? Na een half uur mogen we weer terug gaan zitten. We besluiten even in het restaurant te gaan zitten, ik eet een saucijzenbroodje. Daarna weer terug naar de wachtkamer. We worden weer geroepen, dit keer door een man. De fysiotherapeut. Ook hier hetzelfde verhaal. Met fysiotherapie ben ik bekend, toch gaat het hier iets anders worden. Het wordt wennen. Ook hier een half uur ertussen.
Voor de 3e keer geroepen, dit keer ga ik alleen mee. Een afspraak met de psycholoog, het gesprek waar ik het meest tegenop zag. De vrouw heeft een stagaire. Weer dezelfde vragen, sommige zijn anders. Er wordt gevraagd wat ik in de vakantie ga doen. Ik vertel dat ik nog een keer naar Wicked ga. De stagaire reageert enthousiast, ook zij is naar Wicked geweest en gaat nog een keer. Bijna slaat het gesprek om naar Wicked, toch gaan we weer terug naar het oude onderwerp.
Daarna naar huis. Het is me redelijk goed bevallen. Thuis op de bank hangen. Daarna nog even naar mijn basisschool toe. Als ik weer thuis kom alleen thuis, even zingen. 's Avonds naar de fysiotherapie in Drunen. Ik vertel dat ik naar de revalidatie ben geweest, mijn fysiotherapeut schrijft een brief voor mijn andere fysiotherapeut wat ik de afgelopen maanden gedaan heb. Als ik naar huis fiets, zitten de emoties hoog. Ik zal weer veel school gaan missen. Opeens zijn er tranen, heimwee. Ik wou dat alles weer normaal was.
Als ik uiteindelijk, na heel sloom fietsen, thuis kom begin ik met het leren van Engels. Woensdag moet ik 20 pagina's woordjes kennen, ik ben niet goed in Engels, doe er lang over. Dit is iets wat ik nooit meer ga halen. Daarna schrijf ik mijn blog, ik ben moe. Gauw naar bed. Morgen aan het einde van de middag naar Merel en Karlijn, daar blijf ik eten. Ik heb er zin in, vrienden. Die heb ik even nodig.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten