'The day after,' veel pijn. Als ik op mijn telefoon kijk heb ik whatsappjes, ik probeer nog wat dingen duidelijk te maken, deze worden verkeerd opgepakt. De ruzies gaan door. Ik ben chagrijnig, al snel zit ik weer boven. 's Middags kijk ik de film 'Achtste Groepers Huilen Niet,' veel herkenning door mijn overleden beste vriendin. Dikke tranen, op vele momenten, de emoties zitten hoog. Was dit een slim idee om in mijn eentje te kijken? Nee. Toch geen spijt, ik wilde de film al heel lang zien. Nu voelde ik me er klaar voor, het viel me niet tegen. En wauw, wat een supermooie film!
Daarna een gesprek met een bloglezer genaamd Kirsten, ze reageerde pas op mijn blog en ik heb contact opgenomen via twitter. Ook zij heeft chronische pijn, voor het eerst voel ik me volledig begrepen, zij zit in dezelfde situatie, het voelt goed om er samen over te praten. Je bent niet de enige met deze klachten.
's Avonds wat dingen uitpraten, ik krijg het beter verwoord. In bed veel pijn, heel veel pijn. Morgen revalidatie, daarna een gesprek op school en eigenlijk wil ik dan nog 2 uurtjes les volgen, ik weet niet of me dat gaat lukken met deze pijn, balen. Hopelijk slaap ik wel een beetje goed, dan valt het vaak nog een beetje mee.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten