Ik word wakker van de wekker, viel laat in slaap. Zo'n 2 uur geslapen. Ik val weer opnieuw in slaap. Als ik daarna weer wakker word heb ik nog 10 minuten voordat ik op de fiets moet zitten. Tegelijkertijd hoor ik dat er iemand de badkamer in gaat en ik heb veel pijn. Wat heb ik? Economie. Skippen of niet? Even twijfel ik. Maar als ik lotgenoot Kirsten om advies vraag krijg ik het antwoord: 'Skippen.' Even later wel uit bed, rustig opstarten. Ondertussen door whatsappen met Kirsten. Ik heb haar om advies gevraagd voor de opdracht van de ergotherapeut, ik kom er niet uit met mezelf. Uiteindelijk kom ik er zo wel gedeeltelijk uit. Mooi.
Ik ben niet afwezig gemeld bij economie, ik besluit er daarom ook niet op ingegaan. Geen zin om weer achter alles aan te gaan, geen energie voor. Na een uurtje wiskunde pauze. Merel blijft speciaal voor mij op school, de rest gaat naar huis om vergeten spullen te halen. Halverwege de pauze ontdekken we dat dat misschien niet zo slim was, ik heb zo les en Merel een tussenuur. Dan zit ze alleen. Uiteindelijk vinden we toch nog gezelschap voor haar. Ik ga door met mijn 2e uurtje wiskunde. Halverwege even uit de les, medicijnen innemen. Ik blijf het niet fijn vinden in de klas medicijnen te slikken, zeker niet als het niet mijn stamklas is.
Als laatste een uurtje geschiedenis. Ik ben moe, weinig concentratie. Om 12:50 ben ik uit. Het 7e valt uit en het 6e heb ik altijd een tussenuur. Ik blijf nog even op school en dan ga ik uiteindelijk naar huis. Eenmaal thuis gekomen weer naar de emte, ik heb honger en ik heb zin in wat lekkers. Uiteindelijk kom ik met te veel thuis dan waarvoor ik kwam. Nooit boodschappen gaan doen als je honger hebt! Ik eet 2 frikandelbroodjes en 1 saucijzenbroodje. Uiteindelijk ben ik misselijk. Wel goed gegeten, de calorietjes komen weer binnen!
Ik maak een Marleendagje, hard nodig. Ik heb weinig huiswerk, komt mooi uit. Ik laat het inhaalwerk even liggen. Ik begin me goed te voelen. Halverwege de avond zakt dit naar beneden, ik pieker te veel. Ook moet ik de opdracht van de ergotherapeut nog uitschrijven, ik wil nog douchen. Ik krijg het allemaal niet meer voor elkaar. Eerst blog schrijven, dan is dat in ieder geval al gedaan. Schrijven helpt me, het laat me alles op een rijtje zetten. Vooral nodig op zulke dagen, dagen dat er veel gebeurd in mijn hoofd.
Morgen weer fysiotherapie en ergotherapie. 's Middags naar school. Ondertussen zal 'het team' over mij spreken. Hoe gaan we verder? Hoe vaak in de week? Of wijken we toch van de planning af en wordt het klinisch? Iets wat mij is aangeboden door de psycholoog. Ik ben er fel op tegen, 4 nachten in Tilburg overnachten, mijn hoofd staat er niet naar. Het liefst wil ik nooit meer naar Tilburg toe, weer een normaal leven. Ik ben er klaar mee, en niet een beetje ook niet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten