Als ik wakker word ben ik moe. Al snel val ik weer terug in slaap. Ik word wakker gemaakt door mijn moeder. 'Je moet naar school!' Ik twijfel. De pijn in mijn knieën is vreselijk. 2 uur geslapen. Toch naar school, we zien wel hoe het gaat. Het 1e lesuur ging goed. Daarna een blokuur wiskunde met pauze ertussen. Het 1e uur is nog net haalbaar om mijn ogen open te houden, het 2e uur onmogelijk. Ik besluit naar huis te gaan, het geeft geen nut. Als ik me af heb gemeld nog even boeken inleveren bij de mediatheek, deze zijn al te laat. Daarna langzaam jas aandoen, tempo op een laag pitje. Als ik naar huis fiets zijn er toch weer tranen, ik wil het zo graag. Gewoon naar school, gewoon alles doen. Het kan niet, het lukt niet. Hard om te beseffen.
Thuis heb ik een half uurtje op de bank geslapen. Daarna gaat meerdere malen de telefoon, steeds anoniem. Uiteindelijk geef ik het op. Ondanks de weinige energie ga ik zingen, dit doet me goed. Het geeft me rust, rust in mijn hoofd. Mijn lichaam is nog steeds op.
's Avonds doe ik nog wat huiswerk. Na anderhalf vak stop ik, nog even rustig op de bank zitten en dan naar bed. Vroeg voor mijn doen naar boven, voor half 12 lig ik in bed zonder telefoon. En nou hopen op iets meer slaap dan die 2 uur van vannacht..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten