Les van 10:00 tot 15:50, een lange dag. Gelukkig valt er een uurtje uit in het midden van de dag, hierin kan ik even rusten. In de lessen wordt er door de meeste docenten gevraagd hoe het met me gaat. Ik ben moe, iets te moe. Eigenlijk weet ik al dat ik vandaag over mijn eigen grenzen heen ga, maar ik wil het niet toegeven.
In mijn tussenuur zijn Merel en Karlijn uit. Toch blijven ze even op school. Lange gesprekken, moeilijke gesprekken, maar toch hele fijne. Daarna nog 2 uur les. In het laatste uur moet ik even naar de wc. Onderweg kom ik mijn leerlingcoordinator tegen. deze vraagt hoe het net is gegaan bij die docent, ik zeg dat het geregeld is. Daarna vraagt hij hoe het gaat. Ik vertel dat ik erg moe ben en veel pijn heb. Ook mentaal gaat het niet zo top, nog 4 nachten en dan hebben we de mijlpaal 'een jaar' te pakken. Hij zegt dat docenten zich zorgen om me maken, meerdere docenten zijn al naar hem toegekomen om te vertellen dat het niet zo goed gaat met mij, ook zegt hij dat zijn deur altijd voor me open staat. Fijn!
's Avonds eten we friet. Daarna kijken we 'The Voice of Holland.' We wachten op mijn middelste broer om lootjes te trekken voor sinterklaas. De rest van de avond leuke gesprekken op whatsapp. Ik zit lekker in mijn vel, ben vrolijk.
Merel en Karlijn zijn naar Racoon. Ik ben fan van ze. Aan het einde van de avond krijg ik een foto via whatsapp gestuurd. Na die foto ben ik helemaal 'over de top'-blij. Het enige wat ik het uur daarna uit kan brengen is 'OH MIJN GOD.' Ik wist dat ze echt ontzettend lief waren, maar dit had ik niet verwacht. Overigens vind ik het ook niet verdiend, daar dachten zij anders over.
Door de grote blijheid had ik ook even geen pijn. Het magische wonder. Rond 1 uur 's nachts probeer ik te slapen, het lukt niet. Ik ben te druk, te vrolijk. Dit eindigde deze vrolijke week geweldig, wauw. Ik kan niet vaak genoeg dankjewel zeggen. Dit is speciaal, echte vriendinnen.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten