10 & 11 november 2012

10 november

Een absolute mentale rotdag. Kirsten heeft me vrijwel de hele dag gesteund. Verder wil ik er niks over kwijt, ik krijg het niet verwoord.

11 november

Een leuke dag gepland, ik kijk er al weken naar uit. Vandaag naar Rotterdam, de voorstelling 'Jungle Boek' door Hofplein Rotterdam bekijken. Daar speelt mijn vriend Roan in. Ik zie hem weinig omdat hij in Rotterdam woont. Ondanks de rotdag van gister heb ik er zin in. Wel de wekker een uurtje te vroeg gezet, de helderheid als je te veel in je hoofd hebt. Gauw tas inpakken. Om kwart voor 11 richting 's-Hertogenbosch met de auto. Vanuit daar met de trein naar Utrecht. Op Utrecht Centraal heb ik zo'n 10 minuten. Ik besluit starbucks te gaan halen. Uiteindelijk is het rennen voor de trein. Ik moet op perron 8 zijn. Ik sprint een trein in en snel vraag ik aan iemand of dit de trein naar Rotterdam is. 'Dit is naar Den Haag.' Gauw sprint ik eruit, er was al gefloten. Later bleek er dus 8a & 8b te zijn. Sprintend naar 8b, net optijd voor de trein naar Rotterdam! Wel staat het bomvol. We staan met zo'n 20 mensen in het voorste gedeelte. Al snel besluiten een aantal mensen te zitten, ik doe mee. Lol in de trein. Twee meisjes van rond de 18 beginnen handje klap te spelen, iets wat me weer opvrolijkt. Hopelijk doet de rest van de dag dat ook!

Op Rotterdam Centraal aangekomen heb ik tijd over. Ik loop wat rond, kijken wat er te eten is. Ik besluit voor de burger king te gaan. Daarna de weg zoeken. Ik ben verdwaald op het station. (Alles is blijkbaar mogelijk!) Je kan aan 2 kanten eruit, ik heb geen idee welke kant ik moet hebben. Ik had een routeplanner uitgeprint, beide kanten staan erop. Kom ik achter na ruim een kwartier rond te hebben gelopen op het station. Als ik bij het hofplein theater aankom ben ik 3 kwartier te vroeg. Daarna besef ik dat ik vergeten ben te pinnen. Ik heb geen geld meer, moet zo nog eten halen. Weinig zin om dan in het donker een pinautomaat te gaan zoeken. Uiteindelijk ben ik weer bijna helemaal terug bij het station. Met een sprintje terug. Grote kruising. Als het licht van de voetgangers op groen is hoor ik opeens een bel alsof er een trein aankomt. Ik zie de logica niet, een trein midden in de stad? Pas als ik op de tramrails sta ontdek ik opeens waar dat voor was, oja. Trams hebben ze hier ook in Rotterdam. Sprintje maken, niet aangereden door de tram! Ik zie nog steeds de logica niet waarom het voetgangerslicht op groen was, en je toch niet over kon steken door de tram.

Eenmaal terug bij het hofplein theater is het opeens druk. Nog een kwartier over. Langzaam naar boven gaan, stoel zoeken. Ik zit op de 5e rij, naast het middelste gangpad. Voordat het begint komen de apen al tevoorschijn in de zaal. Één jat er mijn tas, het brengt je in de sfeer. Mijn tas komt netjes terug! Later eten 2 apen mijn koekjes die in mijn tas zaten op. In hetzelfde vakje zaten al mijn medicijnen. Ze mochten van mij aan alles komen behalve mijn medicijnen, die hebben ze ook netjes laten zitten!

Tijdens de voorstelling komt het stekelvarken aan onze kant van de zaal naar beneden sluipen. Deze laat mensen schrikken. Tot 3 keer toe ben ik me helemaal kapot geschrokken, veel gelachen. Toch halverwege een pijnaanval, ondanks de pijnstilling. Gelukkig trekt deze ook snel weg. In de pauze eventjes lopen. Ik merkte al dat ik stijf werd. Als ik bij het spelersbord 'cast B' (die op dat moment speelde) sta word ik aangesproken door een moeder met een klein kind. 'Zit jij ook bij hofplein?' 'Nee, ik kom uit Den Bosch, beetje ver weg!' 'Kijk ..., dit meisje komt helemaal uit brabant!' Weer in de zaal terug komt één van de 2 apen die een koekje op had gegeten terug. Dit keer bescherm ik mijn tas wel, een hele uitdaging!

Ik heb genoten van de voorstelling. Ik wacht even op Roan. Dit duurt uiteindelijk iets langer dan gepland. Het was de allerlaatste voorstelling van 'Jungle Boek,' hierdoor is er ook een afterparty. Eventjes sta ik ertussen, gezellig praten met Roan. Voorgesteld worden aan het stekelvarken dat me heel hard heeft laten schrikken. Maar na eventjes blijven staan en kletsen is het tijd om te gaan. Ik ben moe, een vermoeiende dag. Nog een hele reis naar huis. Als ik naar buiten ga is het al hard aan het schemeren. Gauw naar het station lopen. De eerste trein naar Utrecht zit zó bomvol dat ik niet eens probeer om er nog in te komen. Ik wacht wel een kwartiertje, heb ik kans op lucht, en misschien ook nog op een zitplek.

Reis terug naar Utrecht zittend met ogen dicht, opgebrandt. Op Utrecht Centraal haal ik 2 saucijzenbroodjes die ik naar binnen werk, daarna de trein richting 's-Hertogenbosch. Op het station is het druk, veel mensen met carnavalskleding. '11-11.' Met de auto het laatste stukje naar huis. Thuis begin ik overenthousiast te vertellen hoe het was, betekenis dat het een hele leuke dag was! Ik ga redelijke tijd naar bed, morgen weer school. Gelukkig de 1e 3 uur vrij.

Weinig pijnstilling gebruikt. 1 diclofenac en 1 paracetamol. Minder dan normaal, en dat met een drukke dag. Mooie afleiding gekregen. Hofplein Rotterdam, Jungle Boek, Cast B. Bedankt! :)