Optijd wakker. Om 9:00 weer in de auto richting Tilburg, weer een ochtendje revalidatie. In de auto de Q-top 1000 op. Guus Meeuwis komt voorbij met 'dat komt door jou.' Guus laat me denken aan mijn overleden vriendin, Selina, deze blijft daarom ook in mijn hoofd zitten, op de voorgrond, de hele dag. Concentreren is daardoor moeilijk.
Beginnen met fysiotherapie. Nieuwe oefeningen, ze zijn zwaar. Meteen voel ik de spierpijn opkomen. Na de fysiotherapie heb ik ergotherapie. We beginnen opnieuw met de weekplanner, deze krijgen we weer niet af. Volgende keer afmaken. Daarna gesprek met de psycholoog. We praten verder over rust, hoe ga ik het doen met school? We spreken af dat ik 2 rustmomenten per dag ga pakken, ze mogen minimaal zijn. Turven in mijn agenda hoe vaak ik rust heb genomen, we zullen zien hoe het gaat.
Daarna rijden we naar huis, de school is al uit. 40 minuten rooster. Ik haal mijn moeder over voor lekkere broodjes, deze gaan we halen bij de em-te. Uiteindelijk zitten we op de bank met frikandellenbroodjes en saucijzenbroodjes, even genieten. Daarna een rustig dagje. Een klein beetje huiswerk maken, luisteren naar blof en later naar Guus Meeuwis, het doet me goed. Aan het einde van de middag schrijf ik 3 blogberichten, mijn blog wordt veel gelezen. Vaak positieve reacties, steun. Alles doet me goed.
Ik ben vrolijk, heel vrolijk. Leuke whatsappgespreken aan het einde avond, ik geniet. Toch hakt er halverwege de gesprekken een groot gemis in. Sommige dingen zou ik zo graag Selina willen vertellen, haar laten meemaken. Dat is onmogelijk, het is moeilijk om dat te accepteren. Maar veel meer kan je niet doen. Het is doorzetten, doorgaan. Voor haar, voor altijd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten