Ik heb als een blok geslapen, maar één keer wakker geweest. Ik heb een nacht van 8 uur gemaakt. Ik baal een klein beetje dat de wekker ging, toch trekt dat gauw weg, ik heb een leuke dag voor de boeg. Ik maak me klaar en om kwart voor 12 vertrek ik met de auto naar 's-Hertogenbosch, op naar Kirsten!
Het station in Den Bosch wordt verbouwd, de meeste treinen rijden niet. Die naar Utrecht gelukkig wel. Ik stap in, de trein vertrekt op tijd. In de trein leer ik economie, één van de twee proefwerken die ik morgen heb. Ik ben er goed in, één keer doorlezen is voor mij genoeg. Ik ruim het op tijd op en sta vroeg op om naar de deur te gaan. Omdat ik moeilijk loop duurt alles langer, het is dan fijn om snel uit te kunnen stappen.
Ik loop naar het perron waar ik moet zijn voor de tweede trein, het duurt nog een tijdje. Ik ga zitten in de rookvrije ruimte. Er is een klein meisje samen met haar vader, ik geniet ervan om haar te zien. Zo onbezorgd en vrij, nergens rekening mee hoeven houden.
In de trein ga ik dichtbij de deur zitten, er zit een andere vrouw met een fiets. We raken aan de praat. Uiteindelijk nemen we een wending van het ziek zijn, ook deze vrouw heeft elke dag pijn en ze herkent veel. Ik moet er het eerste perron uit, Woerden. Ze wenst me een hele fijne dag, ze hoopt dat ik geniet. Een fijn gesprek, iemand die het begrijpt.
Ik moet wat trappen op en af. Als ik op de plek aankom waar ik moet zijn komen Kirsten en haar vader net aanrijden, een mooie timing. Bij haar thuis geef ik de cadeautjes, ze is er blij mee. Het cadeautje waar ik de gehele week mee in de weer was, was een fotolijstje. Zilver gespoten, met een foto van ons erin, ik heb er ook wat op de bovenkant en onderkant geschreven.
Er komt veel familie. Ondanks dat ik ze niet ken en ik erg stil ben geniet ik. Even is er héél veel bezoek, op dat moment merk ik dat mijn moeheid en pijn stijgt, het is te druk. Toch blijf ik. Na enige discussie met Kirsten besluit ik te blijven eten en niet met de trein terug te gaan, maar mijn moeder me te laten ophalen. Als ze aankomt drinkt ze nog koffie en ze eet een stukje taart, daarna vertrekken we naar huis.
In de auto ben ik erg moe, toch had ik deze dag voor geen goud willen missen. Het was heel erg gezellig. Het is iets minder dan één uur rijden. Als ik thuis kom even rustig aandoen en uiteindelijk naar bed. Ik besluit morgen iets eerder naar school te gaan om nog even te leren, thuis lukt het niet zo goed. In bed geniet ik na, wat een top dag! Hopelijk om het af te sluiten ook nog een top nacht.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten