Ik ben vroeg wakker. Een rampennacht door de stress. Ik ga eerder naar school. Ik probeer toch nog even te leren, het lukt niet. Uiteindelijk komt het erop neer dat ik een schoolexamen ga maken zonder dat ik ook maar een idee heb waar het over gaat.
Het schoolexamen ging slecht, bij de gesloten vragen kon ik gokken. Bij de open vragen schreef ik maar wat onzin op, alleen de bonus ging redelijk goed. Ik heb zoveel mogelijk opgeschreven wat ik ook maar wist, en zelfs dat was niet zo veel. Daarna word ik opgehaald. Het duurt lang voordat mijn moeder aan komt rijden. Ik ben chagrijnig. Lang staan hou ik niet vol, het is koud en ik heb een schoolexamen verpest. Ik ben niet meer te genieten.
Thuis ga ik meteen op de bank liggen, ik ben kapot. Mijn moeder vraagt wat ik wil eten. Ik geef aan dat ik wel zin heb in lasagne. Iets gezonds wat ik lekker vind, we hebben het al een tijd niet gegeten. Zo gezegd zo gedaan, 's avonds eten we lasagne. De misselijkheid is ook weer boven water gekomen, het wordt steeds erger. Toch ga ik het proberen te eten. Ik heb trek en ik zeur al weken over lasagne. Ondanks dat ik weinig naar binnen krijg geniet ik ervan.
Ik besluit om vroeg naar bed te gaan. Om 10 uur lig ik erin. Ik kan niet slapen. Graag wil ik naar het andere bed maar niemand is thuis en ik heb geen energie om zelf te verhuizen. Ik heb te weinig kracht om mijn eigen kussen op te tillen, ik ben zel wel al verplaatst. Als mijn moeder thuis komt verhuisd ze ook mijn kussen. Ruim één uur later kan ik dan eindelijk slapen, ik ben helemaal op.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten