Weer een rot nacht, pijn overheerst. Ik wil graag naar school, heb geen idee of ik het trek. Ik besluit het uit te gaan vinden. Ik stap uit bed om te kijken hoe het gaat. Na het ontbijt gaat het nog redelijk. Ik besluit te gaan douchen. Als ik me daarna nog goed voel, ga ik naar school.
Na het douchen ziet het er nog steeds uit dat ik naar school kan. Een uurtje later zit ik in de auto, ik heb veel zin. Na het uurtje economie wachten op de auto. Naomi blijft even mee wachten, we kletsen even. Het deed me goed.
Ik ben gesloopt. Als ik thuis kom even wat eten en drinken. Daarna ga ik naar boven. Ik pak mijn laptop en ik ga op mijn moeders bed liggen met de steun omhoog, ik ben doorgebrand. Toch verzamel ik nog wat energie. Ik schrijf 4 blogberichten, ik heb de behoefte om alles op een rijtje te krijgen. Daarna kijk ik 'Goede Tijden, Slechte Tijden.'
In de avond leid ik mezelf af met 'candy crush,' ondertussen denk ik veel na. Volgende week heb ik een afspraak bij de kinderarts. Ik ben benieuwd, maar aan de andere kant zie ik er ontzettend tegenop. Ik ben bang voor wat eruit gaat komen, bang dat we weer de hele ziekenhuismolen ingaan. Daarna nog even kletsen op whatsapp. Even later heb ik de slappe lach, het eindigt in huilen omdat ik er extra pijn door krijg. De lachspieren zijn ook weer getraind, toch nog iets goeds.
Daarna naar bed, ik ben moe. Weer veel te veel gedaan vandaag. Leer ik het dan ooit? Leer ik het ooit om niet over mijn grens heen te gaan? Ik hoop het.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten