Als ik wakker word blijf ik nog een tijd liggen, ik heb ruim de tijd. Uiteindelijk moet ik haasten. Ik merk dat ik ontzettende honger heb en niet heel misselijk ben, alweer een tijdje geleden. Al snel merk ik dat lopen nog moeilijker gaat dan de afgelopen dagen. Het normaal lopen bij de fysiotherapeut heeft me geen goed gedaan, ik besluit uiteindelijk pijnstilling te slikken.
Na het eten ben ik weer veel te vroeg om naar school te gaan. Ik besluit wat blogberichten te gaan schrijven. Nadat ik er drie heb geschreven heb ik weer haast. Als ik op school aankom probeer ik zo normaal mogelijk te lopen. Daarna ga ik zitten en probeer ik nog wat te leren voor mijn schoolexamen. Het lukt niet, er is drukte om me heen. Ze zijn bezig met het schoonmaken van het plafond, meerdere keren moet ik verhuizen voor een steiger, uiteindelijk besluit ik maar helemaal ergens anders naar te verhuizen.
Om 10 voor half 2 begint mijn schoolexamen maatschappijleer, ik heb het niet eens helemaal doorgelezen, laat staan echt geleerd. Ik probeer alles zo goed mogelijk te redeneren waarom ik het dat antwoord vind, ondanks dat ik het niet zeker weet. Veel is gokwerk. Ik heb er weer geen goed gevoel over. Daarna ga ik opzoek naar mijn leerlingcoördinator, het gaat niet meer. Ik wil graag de toets van twee uur overslaan. Na lang zoeken en meerdere keren de school door te zijn gestrompeld is hij gevonden door een andere docent. Hij geeft me toestemming om naar huis te gaan, gelukkig! Ik sta op huilen, de pijn wint.
's Middags lig ik veel op de bank. Even later besluit ik toch weer wat te gaan schrijven. Na er weer 3 te hebben geschreven is het echt helemaal klaar. Wel doet het me goed, er komt langzaam aan rust in mijn hoofd. 's Avonds boeken we de vakantie. We gaan in de zomer een weekje naar het vakantiepark 'Rabbit Hill' op de Veluwe van Landal. Op het park zit vrijwel alles, het is dicht in de buurt waardoor het voor mij minder energie kost om ergens naartoe te gaan. Ik heb er zin in.
's Avonds begin ik te leren voor mijn schoolexamen levensbeschouwing, deze heb ik donderdag. Ook hier heb ik weinig fut voor, toch dwing ik mezelf om eraan te beginnen. Ik kan de stof niet in één dag doorlezen. Uiteindelijk besluit ik toch te stoppen, ik ga naar bed. Nog eventjes whatsappen. Ik merk dat dat ook steeds moeizamer gaat. Mijn telefoon vasthouden doet ontzettend veel pijn aan mijn handen. Al snel besluit ik toch maar meteen te gaan slapen, de pijn blijft stijgen in plaats van dalen. Ik heb nu nog het meeste kans.
Na een half uur draaien lukt slapen nog steeds niet. Het is een ramp. Morgen weer 3 uur lang toets, ik zie ertegenop, mijn energieniveau is te laag, het pijnniveau te hoog. Ik doe te veel en ik heb geen idee hoe ik het op moet lossen. De tol proberen uit te stellen, volgende week heb ik pas weer tijd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten