Als ik wakker word begin ik met de gedachte dat het vandaag 1 jaar en 4 maanden geleden is dat het hele gedoe begon. Ik kreeg griep, een griep die maar niet stopte. Ik bleef moe. Daarna kwam er pijn bij, die dag staat in mijn geheugen gegrift. Je vergeet het nooit.
Ik besluit vandaag niet naar school te gaan, maar wel te proberen om iets voor school te doen. Ik heb nog steeds heel erg weinig energie. Ik maak een ontbijt en ik ga zitten. De afgelopen dagen at ik liggend mijn ontbijt op, dit keer hou ik het rechtop vol. Een kleine verbetering. Daarna ben ik weer helemaal kapot, het is tijd om eraan toe te geven. Ik ga weer liggen.
Aan het begin van de middag zit ik weer rechtop. Ik lees wat blogs, afleiding. Even later komt mijn moeder thuis, ze is vroeg. Ik vraag of ze wat soep voor me warm wil maken. Voor het eerst eet ik uit mezelf iets met groente, het is best lekker. Daarna weer liggen. Aan het einde van de middag ga ik weer rechtop. Ik check een van mijn e-mailadressen, meer dan 1200 ongelezen berichten. Ik zoek ze uit. Ondertussen ontdek ik dat steeds meer dingen moeizaam gaan. Zo is het vasthouden van de computermuis ook zeer pijnlijk, erg vervelend wat de computer geeft veel afleiding.
Daarna opnieuw liggen. Ik merk dat ik veel te veel gedaan heb. En wat heb ik gedaan? Daar kan ik eigenlijk geen goed antwoord op bedenken. Niet iets wat veel energie kost. Kostte, nu wel. Het is een hele verandering, heftig en zwaar. Ik ben het niet meer gewend. Rekening houden met je lichaam, het is zo belangrijk. En zo moeilijk als het plotsklaps moet.
's Avonds speel ik hotel met mijn broer, ik verlies. Daarna ga ik naar bed. Morgen wil ik een uurtje naar school, hopelijk laat mijn lichaam het toe. Ik word gek hier thuis, al een aantal weken. Ik ben toe aan verandering, laat die maar snel komen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten