Al enige tijd wakker. Dan besluit ik mijn telefoon aan te zetten. Een whatsappberichtje van Celine. Ze heeft de meet&greet met Mainstreet gewonnen, morgen in de studio van 3FM. Ik ben blij voor haar, ik heb de afgelopen dagen veel gepromoot zodat mensen op haar zouden stemmen. Ik geniet alleen al bij het feit dat zij er naartoe mag, ze heeft het verdiend.
Ik ben erg chagrijnig, het wil allemaal niet. Uiteindelijk besluit ik toch het bed uit te gaan. Ik blijf piekeren en daar wordt het niet beter op. Ik ontbijt laat, weinig trek. Ik ben misselijk van de pijn. Ik twijfel over naar school gaan. Ik zie veel en vaak zwarte vlekken en dat geeft de doorslag. Ik heb weinig zin om zo op school te gaan zitten.
's Avonds heb ik fysiotherapie. We spreken af dat ik voortaan minimaal de helft doe. En kijk hoe ik me voel met de rest. Het is zwaar maar ik weet dat het nodig is, anders is de kans op een verdere achteruitgang alleen maar groter.
Als ik thuis kom slik ik paracetamol en ga ik op de bank liggen. Langzaam komen mijn broers binnen. Aangezien mijn moeder haar gehele studie heeft afgerond hebben we gebak. Ik ben misselijk, maar ik heb wel veel zin. Uiteindelijk ga ik aan tafel zitten en werk ik moeizaam het gebakje naar binnen. Daarna wordt de misselijkheid weer erger, misschien geen slimme zet.
We blijven aan tafel kletsen, het is gezellig. Uiteindelijk is het voor mijn lichaam echt genoeg geweest en ga ik naar bed. Om kwart over 11 lig ik erin, ik heb wéér te veel gedaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten