In de afgelopen week zijn er best wel een aantal mijlpalen langs geweest. Zo begonnen we met 29 juni, de dag dat mijn blog één jaar bestond. Dit blog heeft me mooie dingen gebracht. Allereerst heb ik er veel leuke mensen door ontmoet. Mensen die me begrijpen, waar ik mee kan praten. Waarschijnlijk omdat zij ook vaak chronisch ziek zijn.
Daarnaast heb ik ontdekt dat ik echt heel erg van schrijven hou. Van kleins af aan schreef ik al 'boeken.' Gewoon voor de lol, fictief. Nu schrijf ik vaak non-fictie. Over dingen die er voor mij echt toe doen. Schrijven is leuk, het zorgt dat je alles op een rijtje krijgt. Je kan met schrijven dingen delen die je eigenlijk niet hardop kan zeggen. Eigenlijk is schrijven veel meer dan wat woorden op papier krijgen. Voor mij is het iets wat bij mijn leven hoort. Het geeft me rust.
Ook vinden mensen dat ik best goed kan schrijven. Zo is er al meerdere keren gevraagd of ik ooit een boek ga schrijven. Een aantal mensen zouden het dan zeker weten kopen. Anderen zeggen dat ze veel hebben aan de herkenning van mijn blog, of dat het voor hen gewoon een stukje bezinning is op de dag. Zulke reacties zijn mooi. Het vrolijkt me op als ik beroerd ben, als ik er even helemaal klaar mee ben. Zulke reacties kunnen mijn hele dag weer goed maken.
Na de mijlpaal '1 jaar bloggen,' had ik deze week op 1 juli ook de mijlpaal 'anderhalf jaar pijn.' Een minder mooie mijlpaal, eerder een hele heftige. Op zo'n dag sta je er opeens bij stil hoe lang je al pijn hebt, hoe lang je al niet meer een 'normale' tiener bent. Dan besef je opeens hoe snel de tijd gaat en hoeveel er in die tijd veranderd is.
Ook heb ik ergens deze week de mijlpaal '13,000 views' gehaald. Wat ik zelf toch best een mooi getal vind. En als laatste is dit precies mijn 250ste blogbericht. Wat me best een bevredigend en trots gevoel geeft. Het past er ontzettend bij.
Ik vind mijlpalen iets moois hebben. Ze laten je even zien wat je in een bepaalde tijd bereikt of doorgemaakt hebt. Ze laten je denken aan dat het echt niet altijd makkelijk is geweest, maar dat je wel hebt doorgezet. Ze laten zien hoe ver je bent gekomen en hoe trots je op jezelf kan, en mag zijn. Ze geven het leven soms een klein beetje kleur.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten