In de auto is het gezellig, toch ben ik moe. Het gevoel alsof ik elk moment in slaap kan vallen, ik hou mezelf wekker. Niet heel handig. In Eindhoven aangekomen is het ontzettend druk, ook in het beursgebouw. Je kan je nauwelijks omdraaien, iets te druk dus. We kijken bij een aantal stands, vaak krijg je weinig informatie en alleen maar foldertjes. Of je moet ontzettend specifiek vragen voor antwoorden. We komen een aantal mensen tegen van onze school. Ook kom ik een leraar tegen van mijn basisschool. Even praten, ik krijg een aanbod om een keer een dagje mee te draaien. Dit is handig want ik wil de pabo gaan doen. Omdat het zo druk is besluiten we uiteindelijk maar weg te gaan, veel informatie kreeg je niet. Anders als verwacht.
We lopen Eindhoven in, ik ben de enige die er een klein beetje de weg weet. Even de H&M in. Ik ga op krukjes zitten. Om de zoveel tijd wordt er gevraagd of het gaat, niet echt. Proberen niet te laten merken is soms moeilijker als je denkt. Mensen om me heen die er rekening mee houden, fijn! Uiteindelijk lopen we door naar de MacDonalds. In de afgelopen 2 maanden vaker naar de MacDonalds geweest dan het afgelopen jaar. Daarna weer naar huis. In de auto kan ik de gesprekken niet meer volgen. Te veel pijn en te moe.
Thuis plof ik op de bank, rusttijd nodig. Daarna wat stomme spelletjes spelen als bezigheidstherapie. Ik begin met 'Payphone' uit te schrijven qua noten voor mijn keyboard, dit is veel werk. Na het eten weer zitten. 's Avonds weer naar de kermis. Menno komt samen met zijn vriend Jeroen ook nog. Aan het einde van de avond heb ik geluk bij de grijpers.
Rond 5 voor 11 fietsen we naar huis, halverwege moet ik afslaan. 11 uur thuis, mooi optijd. Ik ben moe. Kijk thuis op de bank nog wat tv, maar al gauw verhuis ik naar boven. Hopelijk deze nacht wel voldoende slaap, ik heb het nodig. En niet een beetje ook.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten