Vrijdag, bijna weekend. Van het 3e t/m 7e les, het 8e uur valt uit. Fijn. Beginnen met een toets, of tenminste, mijn klas. Doordat ik met zoveel vakken achterloop heb ik met de docent afgesproken de toets uit te stellen. Meteen is er onenigheid met een klasgenootje, deze vindt het oneerlijk. Ik vind het oneerlijk dat ik al bijna 9 maanden pijn heb en zij niet, ik hou me in, zeg het niet hardop.
Ik ben rustig, erg moe. De afgelopen week elke nacht niet veel geslapen, deze blijft maar stijgen. Na de pauze Maatschappijleer en Engels, rustige lessen. Iemand vraagt waarom ik de toets niet meemaakte, ik zeg dat ik chronisch ziek ben. Daarna stop ik meestal, de meeste mensen boeit het toch niet. Zijn buurman vraagt door, ik leg het verder uit. Interesse is soms best fijn.
Na de 2e pauze ckv. Presentaties van je autobiografie, ook ik ben aan de beurt. In mijn presentatie zitten de foto's met Chantal Janzen, ik denk weer terug aan 29 juli. Veel pijn, wel een supermooie dag. Ik straalde volgens mijn moeder. Als laatste een uurtje levensbeschouwing, we gaan mediteren. Ook een rustige les. Daarna opnieuw opzoek naar een decaan. Morgen is er een opleidingenbeurs in Eindhoven, daar wil ik graag naartoe. De ene decaan is mee naar Parijs, de andere decaan is vrij. Balen.
Na school fiets ik naar het huis van Merel en Karlijn. Zij moeten aan de andere kant van Drunen zijn, waardoor ik een groot stuk met hen mee kan fietsen, gezelliger als in je eentje. Daarna door naar huis fietsen. Eenmaal thuis bankhangen, ik ben moe. Blijkbaar kan je ook kaartjes bestellen via internet voor de opleidingenbeurs. Deze bestel ik, ze zijn overigens gratis.
's Avonds douchen. Er is kermis in mijn woonplaats, na het douchen ga ik daar naartoe. Het is gezellig, maar ik kan weinig. Mijn motto is: 'Erbij zijn is belangrijker dan meedoen.' Toch begin ik er deze avond aan te twijfelen. Ik had zo graag mee in dingen wil gaan. Daar heb ik te veel pijn voor. Rond kwart voor 11 ga ik dan toch mee in de bank. Even een magisch moment. De pijn zakt heel hard en snel. De eerste paar rondjes. Daarna in topspeed, ik moet me tegenhouden op een onmogelijke manier, de pijn is in raptempo weer terug. Jammer, een kort moment. Toch eventjes genoten. De 2e ronde blijf ik aan de kant staan, opnieuw. Ik heb tenminste íéts gedaan. Rond 11 uur fiets ik naar huis.
Een mooie, gezellige avond. Thuis weer op de bank hangen, uiteindelijk wordt het laat voordat ik naar boven ga. Ondertussen whatsappen met Merel, Karlijn en Menno. Morgen gaan we met zijn vieren naar Eindhoven voor de opleidingenbeurs. Het is 2 uur, ik ben doodop. Morgen staat er rond 10 uur alweer een auto voor de deur, gauw gaan slapen. Door de pijn moeilijk in slaap komen, alweer. Houdt het dan nooit op?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten