Het is alweer een tijdje geleden dat ik een blog heb geschreven. Dit komt voornamelijk doordat ik geen idee heb hoe ik alles op moet schrijven. Er is veel gebeurd.
Het gaat nog steeds niet goed met me. Eerlijk gezegd ga ik weer opnieuw achteruit nadat het twee weken wat beter ging in de vakantie. De eerste schoolweek nam ik mezelf voor alle éérste les van elk vak aanwezig te zijn. Zo ging ik de 1e twee dagen 5 uur naar school en toen ik vrijdag ook nog jarig was en het kort vierde was het echt te veel.
De week daarna begon ik dagelijks met 3 uur per dag naar school. Die woensdag ging het echter mis. Ik was misselijk, duizelig, ontzettend licht in mijn hoofd, ik had het gevoel van flauwvallen en even later kwamen er ook nog hartkloppingen bij. Alle letters dansten voor mijn ogen en ik voelde me ontzettend beroerd. De dagen erna bleef ik thuis.
Nu heb ik daar nog steeds dagelijks last van. De hartkloppingen komen in vlagen en de rest is vrijwel fulltime aanwezig. Ook word ik steeds vermoeider, dat terwijl ik wel meer slaap dan normaal. De afgelopen week ben ik daarom maar 1 uur per dag naar school gegaan. Daarna ben ik kapot en probeer ik soms thuis toch nog zelf iets voor school te doen. Ook dit lukt nauwelijks. Rechtop zitten gaat steeds moeizamer. Ik heb het gevoel dat we steeds weer een stapje terug gaan.
In de zomervakantie zijn we een aantal keer in het Wilhelmina kinderziekenhuis geweest. Door de kinderarts werd ik doorgestuurd naar de psychologen om nog een aantal onderzoeken te doen. Na een aantal gesprekken hebben ze besloten dat ik doorgestuurd word naar Revalidatiecentrum 'De Hoogstraat' in Utrecht en naar kinder- en jeugdpsychiatrie 'Herlaarhof' in Vught. Dit omdat ik een stukje ontwikkeling kan missen doordat ik zo veel thuis zit en dat willen ze natuurlijk voorkomen.
Afgelopen week hadden we de intake bij Herlaarhof. De eerste indruk vond ik niet heel geweldig, maar we gaan zien wat het wordt. Bij de Hoogstraat is er helaas iets mis gegaan met mijn gegevens waardoor we nog niet ingeschreven staan. Als het goed is gebeurt dit aankomende week wel.
Verder gaat het leven gewoon door. Ik probeer toch te genieten van het leven en zo vrolijk mogelijk te blijven. Naar school te blijven gaan en ook nog wat leuke dingen te doen. En natuurlijk blijf ik hopen dat het gauw een beetje beter gaat.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten