Een super goede nacht, ongeveer 8,5 uur geslapen! Ik heb het gevoel alsof ik droom, zo lang kán ik voor mijn gevoel niet geslapen hebben. Als ik beneden ben aangekomen begin op de bank. Terwijl ik lig kijk ik kinderseries, veel meer is er niet op televisie.
Als we net naar school willen gaan komt er post. Een envelop voor mij. De handtekeningenkaarten van Wicked zitten erin, met een klein briefje erbij van Mark. Daarna gauw in de auto, een grote lach op mijn gezicht. Hier word ik vrolijk van.
Op school hebben we een gesprek over hoe nu verder. Ik krijg een eigen rooster, twee uur per dag. In de andere uren zou ik niet verwacht worden. Meerdere keren probeer ik aan te geven dat ik fysiotherapie en school niet op één dag kan doen, hier wordt overheen gepraat. Ze verwachten dat ik er ben, vanaf volgende week.
In de auto baal ik. Ik geef aan dat ik het helemaal niet handig vind. De pijn is onverklaarbaar. Als ik me 's ochtends slecht voel en daar mijn uren heb staan, en 's middags voel ik me beter, mag ik 's middags niet naar school? Daarnaast heb ik de vakken waar ik niet bij mijn vriendinnen zit, of helemaal aan de andere kant van het lokaal. Ook hebben ze de moeilijkste vakken voor me uitgekozen, zodat ik toch nog alvast wat kan meepikken van volgend jaar. Ik denk dat ik daar veel te weinig energie voor heb. Elke keer als ik nu op school ben staar ik voor me uit, ik leer niks meer. Het is meer dat ik leeftijdsgenoten om me heen heb, even de deur uit ben. Niet meer om het leren, niet dit jaar.
's Avonds even skypen. Daarna schrijf ik mijn blog voor 'Hoezo Anders?' Het gaat over zelfbeeld. Ik kom er niet uit. Dan is het te persoonlijk, dan te oppervlakkig. Het is nooit goed. Op dat moment besef ik dat het daar eigenlijk allemaal om draait. Het is nooit goed, dat past bij mijn zelfbeeld. Een paar uur later is het af, zo lang heb ik nog nooit over een blogbericht gedaan.
Daarna sluit ik af en ga ik naar bed. Het is klaar voor vandaag, ik ben helemaal op.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten