's Middags skypen met een lotgenoot. Daarna op bed liggen. Nadenken, moe. Al enige tijd krijg ik de dingen die ik wil niet voor elkaar. Nu ga ik het proberen in kleinere doelen. Twee doelen zijn opgesteld, met een begin ik deze avond al. Een puzzel maken, en afmaken. Dit omdat ik vind dat ik geduldiger moet worden. 's Avonds ben ik al meteen aan het foeteren op de puzzel het lukt niet. Toch zet ik door, uiteindelijk gaat het beter. Ik krijg een tweet terug van 'Matt Simons,' een zanger waar ik fan van ben.
Ik ben veel aan het piekeren. In bed besluit ik mijn laptop erbij te pakken, ik begin met dingen op een rijtje te zetten en van me af te schrijven. Uiteindelijk schrijf ik vier blogberichten en een tekst voor mezelf. Een achteruitgang is een van de moeilijkste dingen om te accepteren, ik worstel met mezelf. Ik denk terug aan vorig jaar. Veel gebroken nachten, 's nachts films opzetten als afleiding, veel tranen en niet lekker in mijn vel. Het begint langzaam weer te lijken op het leven van nu. Ik wil niet terug naar halve dagen school, hele dagen was zo fijn. Ik ben het zat, de pijn schopt de boel weer om.
Na een tijdje huilen ben ik weer rustig. Uithuilen helpt. Tijd voor een nieuwe poging om te gaan slapen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten