Ik lig in bed, al enige tijd wakker. Ik hoor gerommel in de tuin. Kort daarna spring ik op, de glazenwassers zouden komen! Snel kleed ik me aan, en doe mijn rolluik open, ze komen terug voor mijn raam, fijn!
Als ik naar beneden ga zet ik Gavin DeGraw op, eventjes genieten van zijn muziek. Ik probeer ondertussen wat economie te leren, het is de bedoeling dat ik daarvan een toets zometeen inhaal. Ik verrek een nekspier en ik kan niet meer naar links kijken, het zit even niet mee. Ik eet wat en dan ga ik op de fiets naar school. Op de helft van de weg sta ik op instorten, het gaat niet. Toch ga ik door. De pijn gaat weer over de top.
Uiteindelijk kom ik toch op school aan, ik ben kapot. Even daarna haal ik de economietoets in. Ik heb het gevoel dat het niet goed gaat, de pijn wint. We zullen zien wat het wordt, ik ben gelukkig goed in economie. Daarna nog een les Nederlands, ik probeer wat te rusten. Na die les in de aula zitten, opnieuw rusten. Nog geen uurtje later fiets ik richting de fysiotherapie. Daar aangekomen even rusten, dan omkleden, dan weer rusten. Daarna loop ik naar voren toe.
De fysiotherapie is zwaar, mijn lichaam trekt weinig. We stellen de sleutel in, de volgende keer ga ik voor het eerst alleen. Na de fysiotherapie ben ik uitgeteld, vandaag was te veel. Ik verzamel moed en fiets uiteindelijk het laatste stuk naar huis. Thuis plof ik op de bank, ik ben moe en heel erg misselijk van de pijn. Ik ruik het eten, en ik word er alleen maar misselijker van. Ik hoop dat de pijn snel zakt. Ik wil graag wat eten, en het liefst ook slapen vannacht.
Even later besluit ik de uren die ik morgen naar school ga, ik ga de 1e 2 lesuren. Ik ga redelijke tijd naar bed en uiteindelijk kom ik weer niet in slaap. Om gek van te worden. Het loopt uit op een nachtelijk whatsappgesprek met Celine. We praten over van alles. Even later begint mijn batterij te knipperen. We besluiten het beide weer te proberen.
Kort daarna hoor ik een klaaggeluidje, dit is niet de 1e keer. Ik verhuis daarom, midden in de nacht naar een ander bed. Daarna kan ik opnieuw rustig proberen te slapen. Toch blijf ik draaien, en maar blijven hopen. Hopen op een goede nacht.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten