Om 10 uur gaat de wekker, uiteindelijk blijf ik te lang liggen. Opschieten, buiten mijn bed is het koud. Toch weer even wennen. Voordat ik naar de bushalte vertrek schrijf ik nog 2 brieven voor Aniek, ze moet en zal die weddenschap winnen! Ik loop naar de postbus. Even later loop ik langs de sloot naar de bushalte. Er zijn veel eenden. Spontaan word ik aangevallen. Ze vliegen met een hoop boven mijn hoofd heen en landen op mijn voeten. Ik durf niet meer te bewegen, heb ik weer. Ik begin haast te krijgen. Als uiteindelijk één eend de sloot in gaat volgen er meer, uiteindelijk durf ik weer te bewegen. Klein sprintje naar de bushalte. Ik ben op tijd. Gelukkig maar want de bus komt ook nog te vroeg, weer duurder geworden. Meer dan betalen kan ik niet doen, ik heb weinig keus. En als ik dan eindelijk rustig en warm in de bus zit, is mijn reis begonnen.
Op station 's-Hertogenbosch een kaartje kopen, daarna naar het perron. In de trein zit ik tegenover een zakenman. Ik mag hem niet zo, aan zijn telefoongesprekken te horen is hij alleen maar op geld uit, ongeacht wat het voor een ander mens betekent. Ik mag zulke mensen niet. Ook begin ik licht in mijn hoofd te worden en heb ik veel pijn, ik zie de bui alweer hangen. Ik had weer een leuke dag gepland hoor.. Als ik mijn medicijnen wil slikken ontdek ik dat ik geen drinken bij heb. Nog even volhouden totdat ik op het station ben dus.
Als ik op het station kom zie ik Roan eindelijk weer. Ik heb hem gemist, een trouwe vriend die er altijd voor me wil zijn. We lopen eerst naar de Albert Heijn To Go voor een flesje drinken, kort daarna een pilletje slikken. We gaan opzoek naar een restaurant met een stopcontact, zijn telefoon is leeg. Uiteindelijk komen we uit bij de La Place. We eten en kletsen bij. Even later lopen we nog even door de V&D. Veel lachen.
De rest van de dag lopen we door de stad. Meerdere winkeltjes in. Uiteindelijk koop ik een boek en een cadeautje voor Kirsten. Aan het einde van de middag lopen we naar de Hogeschool voor de Kunsten. We wachten op Lisanne, een vriendin van Roan. Zij reizen samen naar huis. We krijgen een korte rondleiding door de school, daarna lopen we weer terug naar het station. Op het station kijken wanneer mijn trein rijdt, het duurt nog een tijdje. We gaan ergens zitten, even gezellig praten. Zo'n 10 minuten voordat de trein vertrekt lopen we naar de Starbucks, ik wil nog wat te drinken voor onderweg. Het is druk en na een tijdje wordt het timen. Nog één minuut te gaan. Uiteindelijk zien we mijn trein voor onze neus voorbij gaan, over 15 minuten gaat de volgende. Weer praten, daarna afscheid nemen.
Weer terug bij 's-Hertogenbosch opgehaald met de auto, thuis een muziekje op. Mijn moeder zegt dat ik eigenlijk wel heel erg leuke vrienden heb, ook al wonen ze niet allemaal in de buurt. Daarna schrijf ik nog drie blogberichten. Ik krijg meteen reacties van lezers dat ze vannacht weer wat te doen, leuk om te horen! Ondanks een slecht begin ging het lopen door de stad me heel erg goed af. Ook onderweg naar huis ging het goed met de pijn, alleen de moeheid was aanwezig. Pas aan het einde van de avond steekt de pijn zijn hoofd om het hoekje. Uiteindelijk verpest het toch een klein beetje de leuke dag, maar niks kan dat helemaal verpesten. Een dagje om weer lang van na te genieten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten