Deze ochtend verslaap ik me niet, gelukkig maar. Na eventjes te zijn blijven liggen sta ik op. Ik vertrek ruim op tijd naar school. Het fietsen gaat niet goed, pijn komt hard naar binnen rennen. Tranen. In totaal doe ik er 40 minuten over, normaal 25. Daarna strompelend naar mijn kluisje. Wachten op een menigte voordat ik naar mijn eigen lokaal strompel. Ik voel me aangestaard, iets waardoor ik normaal altijd door de pijn heen loop. Het lukt me niet, niet vandaag.
Op school heb ik het 3e t/m 5e les. Het 6e uur hebben we uitleg over de profielwerkstukken. Halverwege het 7e uur weggaan om naar de fysiotherapie te gaan, eerder vertrekken met mijn tempo. Ik wilde meerdere keren medicijnen slikken, omeprazol op. Ik durf geen diclofenac te slikken, bang dat ik weer zo misselijk word en ga spugen, liever pijn dan spugen op school.
In de kleedkamer van medifit is een vrouw bezorgd, ze is bang dat ik zo meteen flauw val. Ik leg kort uit wat ik heb, dan begrijpt ze waarom ik zo gammel loop. Na even rusten in de kleedkamer omkleden, daarna weer rusten en dan pas fysiotherapie. We doen het rustig aan. Mijn fysiotherapeut noemt het 'speeltijd.' Ik mag zelf kiezen hoe zwaar ik alles doe.
Na bijna één uur lang fysiotherapie ben ik pas klaar, het is te merken dat mijn tempo veel langzamer is. Na weer even te hebben gerust naar huis fietsen. Thuis friet eten, daarna even rustig doen. 's Avonds kijk ik 'The Voice Kids' en 'Moordvrouw.' Iedereen is carnaval aan het vieren, veel carnavaltweets. Opeens begin ik weer te twijfelen of ik echt geen carnaval ga vieren. Ik vind het leuk, maar dan moet ik wel weer mijn tol betalen. Ik weet nog dat het vorig jaar geen succes was, toen moest ik bijna één week weer op de bank liggen. Ik hou het bij mijn oude besluit, ik ga niet mee.
Iets over 12 uur lig ik in bed, na een hele slechte dag is het tijd voor slaap. Ik hoop dat ik die krijg.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten