Ik ben geen kei in keuzes maken, overigens ook nooit geweest.
Toch heb ik deze keer de knoop redelijk snel doorgehakt. Ik stop met het
bloggen voor Hoezo Anders. Een moeilijke keuze was het wel, maar ik weet dat
dit het beste is. Ik heb deze weg bewandeld, maar het is nu tijd voor mij om af
te slaan en een ander pad te gaan bewandelen.
Ik begon maart vorig jaar met bloggen voor deze stichting,
net na mijn terugval. Het was het enige wat ik afgelopen jaar deed naast op de
bank liggen en het heeft me daarmee ook een heleboel afleiding gegeven. Ik heb
het altijd erg leuk gevonden en het was een hele andere manier van schrijven
dan dat ik op mijn persoonlijke blog deed. Ik ben anders naar verschillende onderwerpen
gaan kijken en ik kreeg veel leuke, lieve en fijne reacties via Twitter op de
blogs waardoor ik er ook heel veel kracht uithaalde. Ik heb een kans gekregen
om me verder te ontwikkelen, daar ben ik dankbaar voor.
Begin dit jaar heb ik in mijn opname in het
revalidatiecentrum geleerd dat niet altijd alles over de pijn moet gaan. Er zit
een Marleen achter de pijn en dat wil ik steeds meer gaan omdraaien. De focus
hoeft niet altijd op de pijn te liggen, het mag ook op de persoon liggen die ik
ben en dat was ik vergeten toen het zo slecht met me ging. Nu het beter met me
gaat is het tijd om stapjes terug te gaan maken naar het normale leven en dat
is wat ik nu ook ga doen.
Ik ben er ook nog lang niet qua gezondheid en ik heb nog een
hele weg te gaan, maar als ik terugkijk met hoe het eerst met me ging heb ik al
zoveel afgelegd en ik ben ontzettend dankbaar dat ik dat heb kunnen doen. Ik ga
weer naar school, ik heb een bijbaantje en ik kan leuke dingen doen met
vriendinnen in mijn vrije tijd, wat wil een mens nog meer? Ik heb het normale
leven gemist en ik wil daar bewust van gaan genieten omdat ik weet hoe snel het
zomaar weer uit je handen kan glippen.
Ik hoop dat iedereen stappen kan gaan maken net zoals ik die
heb gemaakt en dat iedereen een zo normaal mogelijk leven kan lijden. Geloof in
jezelf, leef je eigen droom en dan weet ik zeker dat je veel meer kan dan je
denkt. ‘Geloof in het onmogelijke en het is mogelijk!’ Lieve allemaal, bedankt!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten