Altijd heb ik 5 wekkers staan, ik kan niet in één keer wakker worden. Bij de 4e wekker wil ik weer terug gaan liggen. Dan besef ik me, dat als ik blijf liggen wel erg moet haasten, ik ga er toch uit. Gelukkig maar, want dan blijkt dat de 5e wekker één uur later staat dan dat ik hem in gedachte had. Ik vertrek om 8:15. Om half 9 afgesproken bij een rotonde met een vriendin. Samen fietsen we naar school.
Op school mijn kluissleutel inleveren, ik krijg een ander kluisje. Daarna naar de grote aula, het loopt al snel uit. 'Technische problemen.' Eerst krijgen we hetzelfde riedeltje zoals elk jaar. 'Ik hoop dat jullie een leuke vakantie hebben gehad!' Daarna het 'formele' wat vrijwel altijd hetzelfde is. Er wordt gemeld dat er nu in elk lokaal de regels van de school hangen. Er wordt wat gemompeld. 'We zitten niet meer op de basisschool.' Daarna worden we verdeeld over mentoren. Onze mentor is er niet, iemand anders deelt de roosters uit. Controleren. Daarna naar een ander lokaal voor kampbespreking, wachten totdat iedereen er is.
Er worden 'kort' dingen uitgelegd over kamp. Ook wordt er wat vertelt over eventuele uitzonderingen van het progamma en andere dingen vanwege medische redenen, of wat anders. Daarna het progamma doorgesproken. Ik zie dat ze op mijn verjaardag gaan wadlopen. Daar baal ik een beetje van, ik mag namelijk niet mee met het wadlopen. De rest ziet er gezellig uit, ik heb er zin in!
Na de bespreking nog wat praten met de begeleidend docent en mijn oude Engels docent (die ook mee op kamp gaat.) Ik zeg dat ik zenuwachtig ben voor het kamp, bang voor een slechte week. Daarna wat vriendinnen zoeken. Ik kom ze tegen. Naast hen zie ik een docent zitten van de activiteitencommissie (AC). Hier zit ik ook in, vorig jaar helaas niet actief. Een korte update gekregen. Ik van de AC, de docent van mijn ziekte. Als ik naar het kamertje van mijn leerlingcoordinator wil lopen kom ik weer een aantal docenten tegen. Ze zeggen hoi en vragen of ik een keer wil vertellen hoe het nu met me gaat, ze moeten nu weg. Fijn om zulke dingen te horen, docenten met medeleven. Vaak gezegd dat ze respect voor me hadden, 7 maanden 3 uur per dag naar school geweest en toch over.
Bij mijn leerlingcoordinator aangegeven dat ik nog niet mee kan gymen, dit heb ik de 1e 2 lesuren van mijn week. Ik krijg toestemming om thuis te blijven, mijn eerste lesdag dus de 1e 3 uur vrij. Ook hier wordt er gevraagd door mijn adjunct directeur hoe het op dit moment met mij gaat. Alsof elke docent er nu vanaf weet. Met mijn leerlingcoordinator spreek ik af om in de 1e lesweek even langs te komen voor de rest van de afspraken, ik stem mee in. Ik weet wat ik moet weten voor de 1e lesweek.
Naar huis fietsen. Thuis rustig op de bank, ik lees het kampboekje voor. De telefoon gaat, medifit. Fysiotherapie begint een uur eerder, 14:30 dus. Lastig, ik heb 15:30 in mijn hoofd. Uiteindelijk moet ik haasten. Snel fietsen & omkleden, toen weer 10 minuten te vroeg. Kan meteen beginnen, ik ben snel. Het gaat me makkelijker af dan in het begin, fijn.
Thuis even zitten, rust. Ik ben moe, barstende koppijn. Na het eten verder rusten. Om half 9 word ik weggebracht naar een vriend, hij viert zijn 16e verjaardag. Omdat ik geen kaart kon vinden een verhaal op de envelop geschreven, een keer wat anders! Het feest was gezellig, optreden van D&A en met een aantal mensen staan/zitten kletsen. Om 0:00 naar huis, het is genoeg geweest.
Thuis nog wat toostjes eten en richting bed, ik ben moe. Niet zo gek, een drukke dag gehad. Ik kijk terug op de dag. Zin om weer naar school te gaan, ik mis het. 8 maanden nauwelijks naar school is niet alles. Bijna 9. Vele zeggen dat ik moet genieten van het vrij zijn, ik geniet er niet meer van. Te lang in huis gezeten, ik wil weer naar school, het liefst hele dagen.
Op school mijn kluissleutel inleveren, ik krijg een ander kluisje. Daarna naar de grote aula, het loopt al snel uit. 'Technische problemen.' Eerst krijgen we hetzelfde riedeltje zoals elk jaar. 'Ik hoop dat jullie een leuke vakantie hebben gehad!' Daarna het 'formele' wat vrijwel altijd hetzelfde is. Er wordt gemeld dat er nu in elk lokaal de regels van de school hangen. Er wordt wat gemompeld. 'We zitten niet meer op de basisschool.' Daarna worden we verdeeld over mentoren. Onze mentor is er niet, iemand anders deelt de roosters uit. Controleren. Daarna naar een ander lokaal voor kampbespreking, wachten totdat iedereen er is.
Er worden 'kort' dingen uitgelegd over kamp. Ook wordt er wat vertelt over eventuele uitzonderingen van het progamma en andere dingen vanwege medische redenen, of wat anders. Daarna het progamma doorgesproken. Ik zie dat ze op mijn verjaardag gaan wadlopen. Daar baal ik een beetje van, ik mag namelijk niet mee met het wadlopen. De rest ziet er gezellig uit, ik heb er zin in!
Na de bespreking nog wat praten met de begeleidend docent en mijn oude Engels docent (die ook mee op kamp gaat.) Ik zeg dat ik zenuwachtig ben voor het kamp, bang voor een slechte week. Daarna wat vriendinnen zoeken. Ik kom ze tegen. Naast hen zie ik een docent zitten van de activiteitencommissie (AC). Hier zit ik ook in, vorig jaar helaas niet actief. Een korte update gekregen. Ik van de AC, de docent van mijn ziekte. Als ik naar het kamertje van mijn leerlingcoordinator wil lopen kom ik weer een aantal docenten tegen. Ze zeggen hoi en vragen of ik een keer wil vertellen hoe het nu met me gaat, ze moeten nu weg. Fijn om zulke dingen te horen, docenten met medeleven. Vaak gezegd dat ze respect voor me hadden, 7 maanden 3 uur per dag naar school geweest en toch over.
Bij mijn leerlingcoordinator aangegeven dat ik nog niet mee kan gymen, dit heb ik de 1e 2 lesuren van mijn week. Ik krijg toestemming om thuis te blijven, mijn eerste lesdag dus de 1e 3 uur vrij. Ook hier wordt er gevraagd door mijn adjunct directeur hoe het op dit moment met mij gaat. Alsof elke docent er nu vanaf weet. Met mijn leerlingcoordinator spreek ik af om in de 1e lesweek even langs te komen voor de rest van de afspraken, ik stem mee in. Ik weet wat ik moet weten voor de 1e lesweek.
Naar huis fietsen. Thuis rustig op de bank, ik lees het kampboekje voor. De telefoon gaat, medifit. Fysiotherapie begint een uur eerder, 14:30 dus. Lastig, ik heb 15:30 in mijn hoofd. Uiteindelijk moet ik haasten. Snel fietsen & omkleden, toen weer 10 minuten te vroeg. Kan meteen beginnen, ik ben snel. Het gaat me makkelijker af dan in het begin, fijn.
Thuis even zitten, rust. Ik ben moe, barstende koppijn. Na het eten verder rusten. Om half 9 word ik weggebracht naar een vriend, hij viert zijn 16e verjaardag. Omdat ik geen kaart kon vinden een verhaal op de envelop geschreven, een keer wat anders! Het feest was gezellig, optreden van D&A en met een aantal mensen staan/zitten kletsen. Om 0:00 naar huis, het is genoeg geweest.
Thuis nog wat toostjes eten en richting bed, ik ben moe. Niet zo gek, een drukke dag gehad. Ik kijk terug op de dag. Zin om weer naar school te gaan, ik mis het. 8 maanden nauwelijks naar school is niet alles. Bijna 9. Vele zeggen dat ik moet genieten van het vrij zijn, ik geniet er niet meer van. Te lang in huis gezeten, ik wil weer naar school, het liefst hele dagen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten