donderdag 7 november 2013

Het rugzakje

Vandaag hadden we een gesprek met de zorg coördinator en de ambulante begeleider over het aanvragen van een rugzakje. Ik wist niet heel goed wat ik moest verwachten van het gesprek dus ik liet alles maar op me af komen.

Ze wilden voor mij graag een rugzakje aanvragen om begeleiding op school te kunnen vergoeden. Deze begeleiding zou ik dan krijgen van een docent die het vak waar ik begeleiding in wou gaf en toevallig het meeste tijd had. Wel zou deze begeleiding op school plaats vinden.

Daarna moesten we vooral veel formulieren invullen en nalezen of ze klopte, ook kregen we er één mee naar huis. Als schrijven echt een groter probleem zou worden, zouden ze ook nog een laptop kunnen vergoeden met het geld van het rugzakje.

We hebben het kort gehad over hoe ver ik achterliep en hoe ik dit moest aanpakken om in te halen. Ik heb zelf een toetsenlijst gemaakt en ik begin van boven af aan en doe die toetsen als eerste. (De eerst gemaakte door mijn klas, zijn in principe ook de eerst gemaakte door mij.) Daarnaast wacht ik nog steeds op een mailtje van school over welke toetsen ik kan laten vallen, hier gaan ze nog even achteraan mailen. Verder was mijn plan goed.

Al met al weet ik niet of dit echt mijn probleem gaat oplossen. Ik ben heel erg autodidactisch en ik snap in principe alles. Het is de hoeveelheid energie en pijn waardoor ik weinig concentratie heb om lang door te gaan waardoor ik zo ver achter ben gaan lopen. Ik leer al 2 jaar lang op mezelf en ik ben nauwelijks tegen problemen aan gelopen. Als ik iets niet snap mail ik de docent en krijg ik meestal een snel antwoord waardoor ik weer verder kan. Eerlijk gezegd vind ik het alleen doen fijner dan de uitleg krijgen als ik zo weinig energie heb. Ook heb ik het gevoel dat ik het nu gewoon beter begrijp.

Ondanks dat heb ik dit niet afgeslagen. Wie weet komt het toch nog een keer van pas als het echt niet in mijn eentje lukt. Ik snap dat het bij veel andere leerlingen wel echt nodig is omdat deze moeilijker alleen kunnen leren. In dat geval kan ik spreken van een geluk dat ik zo autodidactisch ben, ik had niet willen weten waar ik anders terecht was gekomen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten